Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Eriştim taze mevsime,
Kadifedir tenim ve suretim,
Tutkudur yaşam ilkem,
Farketseydin halhalımı.
*
Varamadım o mevsime,

Ah o mâi gölgelerde titreyen, bir şu’le olabilseydim,
Havz-ı hayalinde akseden, ruhunu sarabilseydim,
Yalnız o hüzn-ü mukaddesin, lezzetini bulabilseydim;
Ve sen ey nâlân perî, bir dem ben olsaydın,
Şu harâb-zâr gönlümdeki, derin ye’si duyabilseydin.

Duymanı
----isterim
--------cümlelerimi,
------------en
----------------güzel
--------------------şekilde,

Sen Müslümansan,
----ben de kafirim,
Değerse eğer,
----elim sana,
Durur
----gece,

Sonsuzluktan beri,
    güzellikleri veren,
Süslemiş Allah'ım,
    seni bir tanem.
Evreni donatıp,
    yaratırken,

Bir narin bel, her bedene uymazmış,
Bir dayanaksız bel, asla doğrulmazmış,
Bir sakat bel, dermanını bulamazmış,
Bir tek beden, direk vazifesi görmezmiş.
*
Bahane yaratıp, muzdarip işitmezmiş,

Sultan
----benim,
--------deli
------------benim,
----------------derviş
--------------------benim,

Bir tuhaf neşe benimkisi,
Yarı parlak, yarı mat,
Bakışlarım, göz kapaklarımda,
Birikmiş pırıltı parçaları,
Dilimde,
Her zaman,

Dökülmüşlerdi,
----dönüşü olmayan yollara,
Sarı sarı,
----papatyalar,
Solup sararıp,
----kurumuşlardı,

Şaşırır hedefini, attığı taş,
Gidiyor uğraşlar, boşuna hep,
Iskalanır sonuçlar, ama çaba çok,
Bil ki bu, büyük bir kırık hayal,
Hesap eksik ve boş, bir umut var.