Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Ruhunu asırlardır,
Bir bir aradım,
Tek başına koydum,
İskandinav fiyortlarında.
*
Bir devir daha,

Gel de
----beni
--------mahkum et
------------kardeşim,
Torun
----dedesine kızar

Takip edip,
----bu zulmü ve utancı,
Seyredip tecavüzü,
----vatanı şeref saymayanları,
Meyledip senaryolara,
----emperyalist oyunlara,

Durur hakikat,
----mızrağın ucunda,
O kuşların neşesi,
----gelir uzaklardan,
Her giysisi gizemli,
----dokunur hayallerden,

Kumlara gönül verince biz,
Köz oldu artık her yanımız,
Zifiri gecenin koynunda,
Zift akan çukurlar kaynıyor.
*
Sağır ruhlardan ses çıkmıyor,

Aşağı eğik sardunya, taşlık yolda serseriler...
Parke taşları, kanmış ayakkabı gürültüsüne...
Mor gri yırtık, okyanus suskun...
Kumrular dinlenirken...
*
Darı çemberinde, kumlu kadehi tüketirim...

Şenlenir içim,
----ne vakit esenlik bulsam,
Tabiri caizse,
----mutsuzluk yaşarım,
--------aksi takdirde,
Varsa eğer bir kurabiye kutun,

Hangi fermandan indi ki, bu kural,
Nerede okunur, böyle bir masal,
Cübbe, sarık, hırka giymek mi kural,
Bu mu insanlığa, işaretiniz.
*
Irmaklar akıtmakla, yunmaz bu kir,

Konuşurum
----kelimelerle,
Dile
----gelir
--------duygularım,
Kuralıdır

Döviz denen nesne, ablayı yıktı,
Algoritma çöktü, sistem kayboldu,
Hâkim masumları, suçlu diye yazdı,
Para vermek, talep eden caniyi sevindirdi.
*
Kantarda gözün, algoritmaları bilmeden,