Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Gah yeşil vadide, gah dumanlı dağda seker,
Sadık kuzum peşimden, gölgem olup yol çeker.
*
Dilsizdir can yoldaşım, sükûtu libas eyler,
Seda vermez ağzından, sırlarımı hıfz eyler.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Koşuyorum suların çağrısına,
Bulunmayacak dertleşecek kişi,
Bir barınak çatacağım dallardan,
Esenlikler dileyeceğim akıntıya.
*
Ey ovalar, ey semalar,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hacı Bektaş Veli'ye,
----sultan dediler,
Yanal elma,
----Firdevs-i Ala'da dediler,
On sekiz bin bilimin,
----ışığı dediler,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bir kasırga deldi geçti ufukları,
Sevdan yükseklerden haber saldı,
Viran oldu, gönül dağım paralandı,
Bir amansız avcıya düştü fermanım.
*
Nazarımda kainat bir nokta kalsa,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Geçidini, tozuyla eledi, sıvadı,
Peşinden, çarıklarını fırlattı bıraktı,
Sekerek, çığıra çığıra,
Sazlığın, kuytularına kadar battı.
*
Aksırdı şuradan, sanki bir bora gibi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

İnandım sana...
Abarttım hüznü...
Yaklaştım bilinmeze...
Affımı istedim, eziyet edenden...
Bıçak değdiğinde eline,
Fena halde, bütün bedenini kestim...

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sür
----boyayı
--------git
------------maça,
Yüze,
----göze,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sezseydim eğer, hasretin bu denli yakacağını,
Ayrılmazdım gölgenin izinden, bir an bile,
Fark etseydim, devasız kalmanın ağırlığını,
Gövdemi duvarlara, çarpmayı sürdürürdüm.
*
Senin nefes almadığın, bir güne uyanmaktansa,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ay geceleri yalnız,
Gecenin karanlığında ben yalnızım,
Uzak tepelerde servi ağaçları,
Nefesimde dehşetli bir don,
İç karartıcı sessizlik.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kimimiz, yufkayı serdik,
Kimimiz, tandırı ve ocağı yaktık,
Kimimiz, sardık heveslerimizi dürümlere ve sıkmalara,
İştahla aktı leziz nimetler, açlığımızın önünde.
*
Kimimiz, böldük somunu,

Devamını Oku