Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Beşli eser, bilgiyle yüce bir gelir,
Nice düşünceler, dizilip sıraya bir gelir.
*
Ne maddi varlık, ne de soyut bir olur,
Beş duyguyla sonunda, dünyaya bir gelir.
*

Yaralı kalbim kan ağlar,
    sözlerin sanki beni dağlar.
Her nefesim bir umut,
    savruldum boşluğa oldum samut.
Yüreğimde bir fırtına var,
    her gün benden bir şeyler çalar.

Bir hazine gizli, sanatın derinliklerinde,
Can bulur efsaneler, fırça darbeleriyle.
Yankılanır evrensel melodiler, notalarda,
Bir güldeste, yaratıcılığın zirvesinde.

Büyük bir anlam taşır, eserin her zerresi,

Başlıyor gözlerinde,
----bir gün daha,
Bir gülümsemenin hüznündedir,
----sevilmenin özlemi,
Bir meleğin karanlığındadır,
----ölümün tadı,

Bir gün daha,
    erdi sona.
Kör mermi fırlattılar,
    gece yine suratıma.
Bir o tarafa döndüm,
    bir de diğer tarafa.

Nedendir bilmiyorum??
Uzaya gitmek istiyorum,
Ne bileyim, hani keşfedebileceğim,
Yıldızlar, galaksiler, gezegenler,
Robotlar, uzaylılar, makineler, vesaire.
Ama her nedense gidemiyorum!?

Cilveleriyle,
----davranışlarıyla,
Tatlı tatlı,
----bal sözleriyle,
Yaktı beni,
----gözleriyle,

Yetişkinlik
----çağında,
--------gelinlik
------------yaşında,
Bir
----kız

Ah keşke, bir harf olsam,
Kağıt üstünde, nakışlı,
Mürekkeple dolsam,
Duymadan o alkışı.
*
İsterdim ki, suret olsam,

Bir hayaletim ben,
----sularda yitirdim suretimi,
Bir avuç katılaşmış kahkaha,
----taşıyorum iç cebimde,
Samanyolunun hafızası,
----soldu sarardı üstümde,