Çaldı geçti rüzgarı, ese ese,
Bitmeyen akışlarda, çiz o yayı.
*
Can Yücel'den bir dize düşü;
Sardı sarmaladı,
Yeni açan çiçekleri,
Gölgenin ve ışığın izlerini taşıyan, karelerini biliyorum sadece,
Gerçekliğine, hiçbir zaman erişemesem de.
*
Hakkındaki rivayetleri işittim,
Eskiler, sendeki o duruşu anlatır durur, soluk belgelerde,
Hem çok yakın, hem de ulaşılamazmışsın,
Beyinlerimiz perdeli, ayaklarımızda paslı prangalar,
Kapladı ufkumuzu binlerce yıllık karanlık,
Ellerimiz özgürlüğü, gözlerimiz ışığı özlüyor,
Ne ekmek kaldı çocuklarımıza, ne de bir damla sevgi sıcaklığı,
Dişimizle tırnağımızla savaşmadan gelmeyecek ışık.
Işık
----karanlığa
--------galip
------------gelsin
----------------diye,
--------------------azalıyordu
Şafak güçlüce değer, zirvenin berrağına,
Zulmet sonlanıyorken, bak ışık kaynağına,
Ceylan, geyik yönelir, vadinin toprağına,
Gündüz aydınlanırken, can gelir yaprağına.
Şehirde sabah anı, nurlar saçar çevreye,
Alevin parıltısı, neşe katar bölgeye.
Hikâyedir anlattığın,
Romandır o, atlattığın,
Düşler ile katlattığın,
İnsana bir ışık versin.
*
Şairlerin ilhamına,
Gizli bir odada elindeki defteri açtı durdu.
Şiirler, öyküler, notlar ruhuna bir doldu ki,
Zihni berrak bir çağlayandı, kalemi akıyordu.
Ne sitem ediyor, ne de susuyordu, kalbi kalbinde.
*
Tarih bitti, kitaplar eskidi, parşömenler sarardı.
Gecelerimi bölen, kaygıların dindiği,
Peşimi bırakmayan, olumsuzluğun bittiği,
Sabahleyin erkenden, bülbüllerin öttüğü,
Işıl ışıl günlerin, gelmesini beklerim.
*
Uzun yıllar özledim, çınarın gölgesini.
İlaçlar dindirir,
----hissizleşen bedenlerdeki acıları,
Birer yoldaş gibiler,
----sessizlikteki mutluluk ve acı,
Aygıtların göstergelerinde,
----içsel birer mekanizmaya
Yüreğinden sevenlerdensin,
Sen, narin ceylansın, sen!
Hem canlı, hem candan,
Coşku dolusun kardeşim!
*
Hep sevdadan dersin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!