Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Evdeciyim ben, dönüp durdum her bir yanda,
Başka oldu bu evler, her bir ruh tek başına,
Tek başına kalmış canlar, arar durur soluk ta,
Ev sessizliğe gömülmüş, bekliyor bu uyanışı da.
*
Ruhlar kalkar uykusundan, arar durur sıcaklığı,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Elara, gölgelerde tek başına,
Parçalanmış ruhuyla, dans edecek birini arıyor,
Evin içindeki diğerleri, hepsi sessizliğe gömülmüş,
Anlatacak çok sırrı var, tutacak hiçbir şeyi yok.
*
Laura, bahçelerde sessiz,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Tabii
----ki
--------ne
------------zaman,
Kendisine
----zarar

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Büyümezdi hiç, büyümezdi hiçbir şey,
----genişleyip yayılmazdı evren,
Bir bilmece bu, nedir sırrı,
----neden böyle genişler evren,
Sonlu olsaydı eğer bir şey,
----denemezdi ona sonsuzluk,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Cevizin içindeki özdür irade,
Beden fanusunda, titreyen alevdir ruh,
Gündüz aydınlık sayfa, gece karanlık mürekkep,
Bahar bir umut, sonbahar bir hüzün,
Her sualin içinde, bir cevap gizli,
An içinde an, devran içinde devran,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bir fısıltı dolaşır,
Dalların arasında,
Sessiz bir melodi bu,
Kayaların arasında.
*
Ve yeryüzü,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Akşamı gözlerim, dökmek için bazen,
Boyar bazen, masa örtülerini mürekkep lekeleri,
Bırakırım gece ayazına, boğulan çığlıkları,
Varoluş şu, evren şu derim.
*
Defter yapraklarına kazıdım, bugünkü vedaları,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hakikat kürsüsünde, timsah uzman,
Asırları aşmaksa, buymuş zaman.
Çakal şikayette, aslana isyan,
Kuyruğa da girmiş, akreple yılan.
*
Sivrisinek davacı, hep deveden.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sen olmadan ülkemin tadını çıkaramam,
Dağlarına yollarına özgürce bakamam,
Taşına toprağına inanamam,
Durumundan muzdarip çocuklarına ağlayamam.

Kürenin egemen güçleri,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Evvel zamanın aşıkları,
    bir ömür el ele,
Devran döndü şimdilerde,
    çift yastık serildi önce.
Adamlar dede oldu,
    hatunlar botokslu,

Devamını Oku