Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Yüce sırdaş dilemiş, bu cihanı kurmuş,
İnsanoğlunu da, içine buyurmuş.
Gayb âlemini, sır perdesi bürümüş,
Nihayet bir dem, ömür süreceğiz biz,
Bilip de ötesini, göreceğiz biz.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Suskun diyarlardan
    bir ses yükselir engine,
Her yara izi bir anı,
    bir bilgidir netice.
Yargılama gönül sesini,
    dinle onu sadece,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sazı da, biliriz ey yar,
Ferhat yolunda, dağları delmeyi de...

Tüm yoksulluğumuz, bu köhne handa,
Issız bozkırın, susuz sahrasında,
Ve hepi topu, yanık yürek de olsa.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ulusal devlet çürüyor,
İşler yolunda gidiyor,
Servet ve mal da seni kapsıyor,
Bilirsin, payları konusunda endişelenen çok.

Gelen ağam, giden paşam devridir,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bilmemek
----ya da bilmek,
Mümkün değildir,
----Tanrı'yı bilmek,
Varız bu baharda,
----sadece sen ve ben,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bilmemek
----zordur,
--------nasıl
------------kaçılacağını
----------------gerçeklikten,
Kabul

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bilmez beyler,
----köylümün değerini,
Köyü için ağlıyorsa,
----çalışan bir kişi,
Neden önüne bakmaz,
----köylüm,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ağlamıştım kuşkusuz,
    yollarda sessizce.
Solmuştu içimde,
    anlamın birdenbire.
Anımsatır şimdi bakışların,
    eski ağıtları,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Seni nasıl tutarım bilmiyorum,
Elin ipek mi, yumuşak pamuk mu?
Bir rüzgâr olsan da, tenime değsen,
Esintin, bir meltem mi fırtına mı?
*
Seni nasıl düşlesem bilmiyorum,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kalamam
----dedi,
--------buralarda,
Nedir
----dedim,
--------seni

Devamını Oku