Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Dilsiz ol, lakin sağıra,
Dayan, yüklere ağıra,
Meyil verdiysen, bağıra,
Kendine de, çatmalısın.
*
Cepte, kalmadı metelik,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kendini tatminin evlatlarıydı onlar!
Bu şımarık, azgınlık ve namus devletinin...
Yüreklerinde ürkek bir tiksintiyle kımıldayan şefkat, incelik ve aşk hislerini,
O cinsel yoksunluklarını rehine sayanların, sahte erkek anlayışıyla serpilenlerin devleti...
*
Şu kentlerin pisliği, ne kadar derindir kim bilir,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bilmezsen eğer, ne yöne gideceğini,
Çıkıver sen, kederinle Çamlıca'ya.
Serilsin bu kent, ayaklarının altına.
Nida et sen yine de, kimse duymaz sesini,
Aldırmazlar, bilesin bunu, işitilsen de.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yanar içim, her tan ağarırken,
Sezdiğimde, sokakta sabahlayan masumları.
*
Kapat pencereleri, değmesin bakışım,
Özleri ve niyetleri, çamura batmış suretlerin şekline.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bırak aksın her şey tersine!
Bilirim, gölgem yürür önümde,
Ben Kerem olurum, sen yanmasan da.
Kelimelerim dökülür dudağımdan, sondan başa
Uykularım firar, rüyalarım zindan,
Kâbuslarda can bulur sabah.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kafir
----mi,
--------Müslüman
------------mı,
Belli
----değil,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kente varırken, aklımı tamamen fırlatmalıyım,
Çılgınca dalmalıyım, bu kentin şatafatlarına,
Fırsat tanımam, karanlık katarın dumanlarına,
Uzakta duranlara, taşranın ufak somununa.
*
Işık sızdı, arındı gözümün uyku çamurları,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Köyden koptun çarığınla,
Tepe aştın, dağlar geçtin,
İzmir şehrine sığındın.
*
Niyetin şifaya ermek,
Yavruya rızkı getirmek...

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ufukları aşarak, yürüyen seyyahlar,
Yaban eller boyunda, soluyan ferahlar,
Toprağa gömülmüş bak, bedensiz ervahlar,
Kervanlar göçtüğünde, kül düşer geriye.
*
Yağmurdan koruyacak, barınak bulmuşsan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Siler kederi,
----çalınan melodi,
Tatlıdır,
----sabah meltemi,
Duygu seli olur,
----insanda esinti,

Devamını Oku