Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Dağılır insanın,
----üzüntüleri,
Çeker turistleri,
----yeşil ormanları,
İlgi odağıdır,
----kızıl dağları,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Başlarken bütün neşesi,
Parlatır anı.
Sarsılan bedendir.
Boşluğa yayılan kahkaha..
*
Sarı kabuk mizahtır.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Akşamın gölgeleri, düşerken usulca,
Titrer elindeki kalemi, sözcükler belirir.
Damlar düşünceler, yavaşça kağıda,
Yeni bir gün doğarken, umutla sevinir.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Baştan çıkaran bu dünyada,
    sesler yankılanır kulağımda,
Anlatır beni bana,
    bir çağrının fısıltısı.
Çekilirsem de kendi içime,
    büyür acılarım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Fırsat tanıma, zâtını dertler yıpratsın,
Cismine, zihnine, yahut his dünyasına.
Mahvolsun ihanet, mazi olan izlerde,
Baştan gir ömrüne, şefkat yüklü girişten.

Mühim zamanlarda, vaktin en alt kısmında,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Taşkındım, bitmez zamanlarca,
Zıtlaştım, bütün insanlarla,
Şefkatle sarınca, yüceldim,
Baştan yaşadım, bu evrende.
*
Sürekli güneşli günlerde,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Özleminle yanıp, çalsın çan sesleri,
    özledim benliğimi,
Kendime sakladım,
    öylesine gölgemi.
Budur uzun deniz bitkilerinin,
    güzel yanı,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sözlerimiz batmasın, müsaade lütfedin,
Mizah ile taşlayıp, kendimizi gömelim...
*
Sofradaki payınız, dokunur vicdanıma,
Kibir dolu hallere, ince ayar yapmalı...
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Geçip
----giderdin,
--------zıplaya
------------zıplaya
----------------yollarımdan,
Çok

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bayatlamış ekmekler,
Çürüyen o yemekler,
Ziyan olan emekler,
Yazığı geliyor ah.
*
Kuruyan şu dereler,

Devamını Oku