Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Bulanıklaştı gözlerimden, hayalin,
Ayrıldım ışıklarla gün bitiminden,
Keder kabıma doldu, telaşı yıldızların,
Islak giysime topladım, solgun yaprakları
*
Konuk olmuş, bir gece evine ayaz,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zilha halamın gızı,
Yaktın içimde közü,
Bırak gayrı inadı,
Güldür şu kara yüzü.
*
Serin eser yelimiz,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Rüyalarımdaki solmayan tabloda,
----durur önümde, hep taze bir imge,
Eski bir yadigar sanki,
----mahzun gülümseyen, al yazmalı,
Aniden bir nida, bir feryat kopar,
----yüreğimin sol tarafında,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Solmaz
----sevgin
--------askerde
------------de,
Göremem,
----kapandı

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bilmeyeceksin
----ve bilmiyordun da,
Nefes aldım, senin için,
----ağladım, senin için,
Senin yokluğun mu,
----beni ben yapan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Soluk bir ilham, kapıda beklemekte,
Zihin sürgülü ve akıl oldukça katı,
Şimdi, hayal ile gerçek arasında,
Düşünceleri, sıradan düzlüklere çeken,
Bir alışkanlık var, biraz donuk ve unutkan.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Mevsimler akıp gitti, maziye yaprak yaprak,
Fakat o bakışların, canlıdır hayalimde.
Masumiyet çağının, parlayan o nişanı,
Gözlerindeki ışık, yol gösterir her daim.
O zarif tebessümün, nakşolmuş belleğime,
Zemheri ayazında, yakılan ateş misal,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kene gibi, yapıştılar yakaya,
Fırsat vermediler, göze bakmaya,
Doymadılar mala mülke, cukkaya,
İliği kemiği, sömürdüler hep.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Çıkar sağladılar,
----eşitlikten tüccarlar,
Dokuz kişi yiyecekti çalışmadan,
----dokuz parça gıdayı,
Oyunuydu bu, Yaratan'ın,
----ekmek paylaştırma adaletiydi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yaktı şafak, soğuk tenimi,
Parlıyor göklerde kıvılcımlar,
Kor alevin nefesiydi, şu vakitteki kırmızılık,
Sona erdi rüyalar.
*
Arşı deldi, sivri ışık ve uykuyu dağıttı,

Devamını Oku