Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Huzursuzluğu, ne anlatmakla bitirebiliyorum, ne de hissetmekle.
Her saniye, seni arıyor içim, her zaman seni istiyor, titrek kalbim.
Gördüğüm her şeyde, seni anımsıyorum, içime çektiğim her nefeste, seni soluyorum.
Ne olur gel artık, yalnızlığa katlanamıyorum..!
*
Yorgunluğu, ne saymakla bitirebiliyorum, ne de yaşamakla.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Allame-i cihan olsan, arkası olan geçer seni,
Dayısı kuvvetli beyler, ezer geçer hünerini.
*
Diploma kağıt parçası, yeteneksizler tahtta,
Emekler ziyan olur, hüzün gizlidir bahtta.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Karnım çok aç, dedi herif,
Hatun güldü, bak şu işe,
Yemek yoksa, bayılam mı.
*
Bayıl hemen, koca göbek,
Numaraysa, hemen geber.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Siyah mürekkepler damlattım,
Cümle fanileri aldattım,
Bomboş defterin kıyısına.
*
Güzelleşsin diye, çabamla,
Yırtık yaprak dolar, hatamla,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yalnız defter karalar elim,
Dertlerimi döktüm boşluğa,
Mazi ufukta kayboluyor,
Anılar şifa olmaz cana.
*
Ufaklık hallerim kayıpta,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gölgeler sayfaya, mührünü basıyor,
Okusam, bir mana dalı boyun büküyor,
Zihnimde, bir öykü susuyor,
Defter yaprakları, feryat ediyor.
*
Yıpranmadan geçtim, o düşten,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Değer biçilmek,
Tutku denli köklü,
Toprak denli cömert,
Rüzgar denli hürdü.
*
Bilakis, güçtü kıymetlenmek,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Değerleri feda etmekti,
Çünkü yapı, ayakta durmuyordu.
Bu karar, her şeye bedeldi,
Emanetleri selamete ulaştırın.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kalıcıdır hayattaki,
----tüm değerli nesneler,
Değildir bizim hakkımız,
----sahip olduğumuz her nimet,
İhsan ve lütfudur,
----Tanrı'nın bize olan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kıymet verdiğim hikayede, değersiz figüre dönüştüm.
Sınırımı hiç aşmamışken, bir anda silinen oldum.
Aslında silinen ben değildim, hep ayakta duran oldum.
Bölünmüş bir hayatla, dipsiz boşluğa itilen oldum.
*
Başkalarının merhametine kalsaydım, çoktan ezilirdim.

Devamını Oku