Benim kurgularım var, zihnimin mahzeninden çıkarıp izlediğim,
Erimiş saatleri, mandalla ipe asıp zamanı kuruttuğum,
Benim kurgularım var, aynalara bakınca arkamı gördüğüm,
Sessizliğin gürültüsünü, fırçamın ucuyla tuvale döktüğüm.
*
Benim kurgularım var, mantığın sınırlarını zorlayıp aştığım,
Uzun kulaklarını,
Yatırdı çimenlere,
O kurnaz hallerini,
Gizledi gölgelere.
*
Bir kaya gibiyim ben,
Çöktü yine gamlı gece,
Ruhumda bir dertli hece.
Sırlarımı çözdüm nice,
Duymadı beni hiç kimse.
*
Dolaşır hep o gölgeler,
Hasretle sardım ben, o yaslı toprağı,
Sırtımda kırbaçlar, gözümde yaş değil,
Cefayla, işkenceyle, sinmez yüreğim.
Sönmez bu büyük kor, baskıyla, elemle,
Muhtaç olmam asla, yabanın sözüne,
Ovalar, güneşe selam durmadıkça.
Çekilen her zorluğun, anlamını bilsem,
Bir asır ardından, yürür dururdum,
Her dökülen gözyaşının, faydasını bilsem,
Gözlerimi, ateşte yakar dururdum.
*
Sensiz bir hayata, başlamaktansa,
Kuşların bahçelerde, en sevdiği mekan,
O olmalı.
Gençliğimde, avlumuzda bir,
Gürgen ağacı vardı.
Yöremizin tüm şakıyanları,
Oraya konardı.
Hamle yapsam, yollar kapalı,
İçimde, daralan fırtına,
Zihnimde, meçhule dalarım,
Ruhumda, çıkmazlar gezinir.
*
Mektuplar, yırtılıp atıldı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!