Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Sultanım oldun,
----kuruldun gönlümün tahtına,
Seninle doldu, seninle coştu,
----fethettiğin bu gönül,
Her hecen bir inci,
----buldum şifayı seninle,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bu gece çok kimsesizim,
Oda bana dar geliyor.
Bilinmeyen bir hüzün, beni boğuyor.
Yüreğim buruk, sesim cılız,
Ruhumun fısıltılarını duymuyor musun, kalbimin çığlığı gözden mi kaçıyor?
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kalbimin
----ritmini
--------sayar
------------dalgalar,
Çığlıklarım
----duyulur

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ne çabuk geçti otuz beş yıl,
Ama bizim gözlerimizde hala,
Karanlıktaki çocukluğunun,
Gözlerinin ışıltısı var,
İnce gülümsemelerin,
Bir kış sabahı dudaklarını,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Öfkeli birbirine,
----gözlerimiz,
Alamazdık kendimizi,
----birbirimize bakmaktan,
Alamazdık kendimizi,
----birbirimizi selamlamaktan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bilinmeyen bir yerde, içimde durduğun konum,
Bu nedenle n'olur al dedin, kalbine tüm benliğimi.
Gerekirse kimse bilmesin, iyice gizle derine,
Kimseye gösterme, kalbine hapset beni.
*
Aklım kaçak dedim, siman uzaklaştı gözümden,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Parçalar ekledim, mesneviden,
----gazel yazdım leğene,
Gelsin diye makamım,
----düet yaptım kasideyle,
Ağlayıp, coştum hem de,
----ağzım açık ve dilsizken,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ürpertir tenimi, büker boynumu,
İnce ince akar, bulur yolunu,
Yıkar viran eyler, sağı solunu,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kaldı
----mı
--------bilmediğin
------------bir
----------------şey,
Öğrendin

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Geçtim bir kaldırım köşesinden,
İnsanları seçtim, sessizce,
Yitirmemişler hiç, neşelerini,
Yalnız yaşayıp, bankta uyurlar.
*
Gezip durur, yıpranmış giysilerle,

Devamını Oku