Boş kursak kendini,
buğday tarlasında sanırmış.
İnsanlar mahrumiyetini, sefaletini,
hissettikleri şeyler uğruna,
gerçekleşmeyecek düşler,
hayaller kurarmış.
Bir şair, elinde boş sayfalarla,
Düşlerinde o sevgiliyi çizer,
Geceye karışan fısıltılarla,
Yalnızlığı satırlarına gömer.
İtibar edilmez,
----boş sözlere,
Soykırım yaşanıyor,
----bak Gazze'de,
Var böyle bir akım,
----dünya lanetliyor ey halkım,
Deyip deyip geçmeyelim,
ehemmiyet verelim,
Ecdadımız bu sözleri,
boş yere dememiş bilelim.
Vahiylerden sonra,
en doğru rehber görelim,
Her türlü ulusalcılığı, iktidar,
Bir duruş sergiliyor, almış ayaklarının altına.
Niçin?
Boyu yüksek dursun diye mi, kısa mı kalıyor yoksa?
*
Anadolulu denebilirse, Türk milleti yerine,
Anlayacak mı duyan,
Kulak veriyor mu peki diye soran?...
Abisinin kederi, sellerin hiddetinde feryat ederken,
Yalvarıp sızlamıyor, çünkü gözü kapalı...
*
Birden adını koydu, mahallenin ablası,
Kötülüğü yapınca, kalbin sızlar,
Hiç susmaz vicdanın, ruhun hep ağlar,
Kafan yerinde değil, acı dolar,
Hayat böyledir işte, hep böyledir.
*
Çalışırım dersin, işe yaramaz,
Sözcük mü arıyorsun dostum,
Artık lisanım, bana el,
Zihnim, parçalara bölündü,
Düşüncelerim, aklımdan kazındı,
Suskunluğum, derinlere aktı.
*
Her yeni başlangıçta, o ilk anda,
Hesaplanır mı hemen, getiri hanesi.
*
Emeğin bir değeri, kalmıyor mu,
Kazanç tablosu, hemen dolmayınca.
*
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!