Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kıydınız heyhat, o güzelim kadim maziye,
Deyin hele, bu telaş, bu gidişat nereye,
Eller düşmüş şatafatın, o süsün peşine,
Vazgeç sen, geçmişi ucuza veren ar etsin.
*
Cümle alem gördüm, hepsi menfaat derdinde,

Almilaaaa.....
Dur birazcık,
Almila tırmanmaaa...
Kayacaksııınnn...
Sakiinnn...
Çıldırtma insanı, gelirim ama oraya,

Karga, leşe konarken,
Beyin birden duruyor.
Yürek, içten kanarken,
Akıl, hesap soruyor.
*
Kedi, kuşu kapınca,

Değer veririm hislerime,
----işletirim ama aklımı yine de,
Köprüler kurarım gönlüme,
----açılırlar duygularımın arka bahçesine,
Derin bir hissiyatla başladığım işleri,
----bitirmektir benim başarı kriterim,

Akıl işi değil bu, kavrama meselesi,
Cahil meselesi hem de,
Akılsızlık meselesi açıkçası,
Yorar durur, insan beynini,
Ne zaman ki, bir fikir belirse zihninde,
Yepyeni bir saçmalık, çıkmalı kesinlikle ortaya,

Dünyayı dolaşır,
----uçaklarla zenginler,
Yorulur gözleri,
----zevk ve neşeden,
Üzülür fakir adamlar,
----on kuruş için,

Uzak diyarlara akın, heder olmaz,
Bu keskin atılım, hükmü genişletme olur.
Bizimkiler, asla yolda yaya kalmaz,
Bu keskin atılım, hükmü genişletme olur.
*
Karanlık vadiye, ay gibi doğarız,

Bilinen yollara,
    zordur ulaşmak,
Şimdi paslandı,
    aramızdaki bağlar.
Gizli içimde,
    kavuşma arzusu,

Durulur sular,
    gidince o gölgeler,
Bu daracık yerde,
    daralır ruhlar.
Bir derdi var,
    bu çocukların,

Vahadaki rüzgar, sessizce fısıldar içimden,
Ne varsa bildiğim, şekillenir zihnimde yeniden.
Geçmişin tozlu sayfaları, bir bir aralanırken,
Yeni bir anlamla, hayat bulur bende her mısra.
Zihnimin labirentlerinde, gezinirken kelimeler,
Farklı bir dünya çizip, yeni düşler belirir.