Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Yüce
----bir
--------şey
------------mi
----------------sanki
--------------------Siyonizm,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Tarlada bekler,
----kabaklar,
Kök salar,
----toprakla hemhal,
Dinmez acılar,
----sustu artık feryatlar,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Halkın ruhunu, sadece yok etmekle kalmadılar,
Yabancıların ahlaksızlığını da aşıladılar!
*
Avrupa yasalarından, çeviri getirdiler,
Düşmana, düşman demek bile yasaktı!..
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bu lâl olmuş çağın, biziz kurbanı,
Payımıza düşen, suskunluk anı.
Diller mühürlenmiş, sarmış cihanı,
Sözlerin bittiği, mahşerdir bu yer.
*
Halbuki semada, o nur tektir hep,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Renkler ve cinsler,
----fark eder mi ten,
--------evrenin tuvalinde,
------------sarı, kızıl, ak, kara,
Bu temel ögeler,
----içten içe aynı değil mi sen,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Peşime düşmemeliydin, renkli düş,
Ziyan ettin ahengini.
Bende, mana aramamalıydın,
Mecbur bıraktın kendine.
Karmaşanı, tutmadım lakin,
Yine de, estetik duruyorsun.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ruhunu, çığlıklarla takas eden, kâbus tüccarı, renk satıcısına...
Bakışınız, diyorum; gözlerimde sancısı,
Sirenler uluyor, hâlâ bakışınızda,
Delik deşiktir uykunuz,
Geceleri, kan kırmızısı ayın altında;
Fırtınalı bir cinnet ayiniydiniz...

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kalbimi kanatarak resmettim seni,
Defterimin tam ortasına,
Geceyi parlatsınlar diye,
Gözlerini kalbimin semasına yerleştirdim.

Sadece böyle dipsiz bir aşk,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ne sonsuz, yansıma var şu doğada,
Ansızın, resmetmek geldi aklımdan,
Kıyısından yürüdüğüm,
Ufkumda titreşen.
*
Duyumsadığım, soluduğum,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Desem ki, retorik ustasına şöyle,
Bırak bu dilin sınırsız vurgununu,
Boşluğa sal, kelimeleri özgürce,
Kurulur pazar, sözün yedi yoluna,
İbretle süsleriz, evreni bir anda,
Bilirim, sözün özü tükenmez canda,

Devamını Oku