Adım Adım Şiiri - Mehmet Balıkçı

Bir sabah uyanmadım değişmiş biri olarak,
Ne göğün rengi başkaydı
Ne de yollar başka bir yere çıkıyordu.
Yalnızca içimde,
Sessiz bir yolculuk başlamıştı.

Her düşüş bir harf öğretti bana,
Her kırılış başka bir anlam.
İnsan sandıklarımı yeniden tanıdım,
Eşyaya dokundum,
Onların da bir dili olduğunu anladım.
Kolay olmadı.

Bazen en büyük savaş
Kendi inandıklarımlaydı.
Bazen en ağır yük,
Eski benliğimi sırtımda taşımaktı.
Değişim, gürültüyle gelmedi.

Bir damlanın taşı oyması gibi,
Bir ağacın sessizce büyümesi gibi,
Kimse fark etmeden
Beni bana yeniden yazdı.

Şimdi geriye dönüp bakıyorum;
Her acı bir öğretmen,
Her bekleyiş bir mevsimmiş.
Ve anlıyorum ki insan,
Bir anda değil,
Sabırla... direnerek... adım adım oluyormuş.