Adıyaman Destandır Şiiri - Mehmet Balıkçı

Nemrut'ta güneş doğar, kızıl olur her seher,
Taşına tarih sinmiş, konuşur dağlar meğer.
Perre'den yükselir ses, çağlar aşan bir izdir,
Adıyaman yüreğimiz, ebedî bir denizdir.

Bir yanda Alevilik, bir yanda Sünnilik, kardeş nefes olur,
Süryanilik bu toprağın kadim sesiyle yoğrulur.
Türkmen'i,Kürt'ü, Aboş'u omuz omuza aynı ekmeği böler,
Birlikten doğan sevdanın çimentosu olur.

Yaz gelince sıcaklık ovayı ateşe çevirir,
Biber ekmek, çiğköfte sofralara bereket getirir.
Başta sekiz köşeli kasket, şalvarda dizlerin izi,
Kofi gölge olur, anlatır ninelerin alın terini.

Gırani yankılanır, coşar köyün meydanı,
Gevende döner durur, şenlenir düğün zamanı.
Kerge başında yükselir nidalar dört diyardan,
Birlik dolar yürekler,sevinçle dolar meydan.

Nice tufanlar gördü, yerlebir oldu her yer,
Öldü diye selalar okunurken minarelerden
Anka misali küllerinden doğar bu diyar
Taşına umut ekti alın teriyle insanlar.