Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Kız beklerdi, yeşil bezden bebeği,
Vurdu kötü kalplerin, pis yüreği,
Kırdı durdu, umut dolu direği,
Gece çöktü, ayın nuru bitmeden.
*
Kimin aklı seçer, böyle vahşeti,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Eşleştirir
----dünya,
Yöntemleri,
----kendine has,
Gerçekten,
----ama asla,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zalimi, zulmü bitmeyen,
Feryadı, hiç işitmeyen.
Gözyaşlarını silmeyen,
Hayat, acı bir sahnedir.
*
Kibirle, yüksekten bakan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Aynı bahçeden çıkar, gonca da diken de,
Çiçekleri koklayan insanlar da,
Uzak durmaya uğraşırlar dikenden.
Yok mudur bunun bir izahı?
Anlaşılırdır elbet, idraksize zaten.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Beyaz kağıt üzerinden leke silinmiş,
İçte kopan fırtınalar dıştan bilinmiş,
Anasına ağlar Şirin, yaşlar görünmüş,
Kırgın ruhlar arasında bağlar sökülmüş.
*
Müsveddeye döktüğümüz gizli heceler,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gönül denen handa, duran halaycı,
Ezelden ezeldir, çektiği sancı,
Ne yâri vardır, ne orada hancı,
Yalnız gezen aşığı, dert dağlıyor.
*
Gece uzadıkça, artar kederi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Meydana atılıp, yumruk yemişler,
Gözleri morarıp, yere düşmüşler,
Kaşları yarılıp, kana girmişler,
Varın şu, talihsiz cana acıyın.
*
Sopayı, kafaya sertçe vurdular,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ağladık,
Bağlandık,
Sarsıldık,
O kaçtı,
Biz sustuk,
Kısıldık,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kelime kelime dizilmiş satırlar,
Sığmaz metinler taştı bütün sayfalar,
Fezaları aşacak ulu sedalar,
Aç perdeyi de fırla sen o sahneye.
*
Başlangıç sözlerin sardı tüm arşı,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kaç yazdır açtı güller,
Oysa şimdi, bir tezatlık içinde olsam da,
Artık uslu bir rüzgar olsam da, ne anlamı var?
Her zaman sevmişimdir, yağmurların getirdiği kokuyu.
*
Güzleri kalır, ıssız yollarda gezer,

Devamını Oku