Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

İçten isteyip, kavuşamadım.
Beni sana, adak eylediler.
Sırtına kolum dolayamadım,
Beni sana, adak eylediler.
*
Kirlendi, sevgimin elbisesi,

Geçti artık, gamlı dünü.
Gördük parlayan bugünü.
Devlet giydi, yeni tünü.
Millet duydu, kutlu ünü.
Tahta çıktı, adalet hani.
*

Kaybolmuş bir ruh, karanlığın derinliklerinde,
Lanetlenmiş göz kamaştıran zenginliğiyle,
Eziliyor, insafsız bir dünyanın sahte tacı altında.
*
Sonu belli bir öykü, doğumu anlamsız,
Taş kesilen bir kalp, kutsal mekanlarda dahi,

İşte yine belirdi, ufukta sahte bir şafak,
Gördüklerim midemi bulandıran, çirkin bir tuzak,
Zihnimde çözülemeyen, tek bir zorlu basamak,
Bu adaletsiz döngü, ruhuma yapılan bir hakaret.
*
Aniden dank etti beynime, bu sürü kanunu,

Yağmur bittiğinde, doğan güneşte,
Sessizce inleyen, ulu dağlarda,
Mevsimlerin, çiçek açan bağında,
Varlığına adanmıştır yüreğim.
*
Asrın yüküyle, ağaran tellerde,

Kurban
----kestim
--------Allah'a,
Buluşacağız
----elbet,
--------biz

Ruhumu, çıkmaza sokan oyunların,
Vakti kilitleyen, ağır adımların,
Ufukta silinen, umut çığlıkların,
Koyu zindanlara, iter yalanların.
*
Sabahı olmayan, ıssız sokaklarda,

Yüzüm duvarda,
Gözler civarda,
Herkes izliyor,
Adım pazarda.
*
Sırlar açıldı,

Adı ne, derlerdi.
Özden uzak, yaşardı.
Gönül gözü kapalıydı, dışa bakardı.
En belirgin vasfı, gösterişle konuşmasıydı.
*
Süslü sözlerdi, dili.

Sönmüş umutları, yeşermeyi bekleyen bir hayat,
Kayıp bir tutkuyu filizlendirecek bir feryat,
Bir ışık arıyordu, kalbinin o en derinlerinde,
Ne olduğunu bilmeyenler, hep koştu onun önünde.
*
Onca sözcüğün arasında, parlamadı bir teki,