Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Zaman su gibi akar, durmaz engine taşar,
Mantık rehber olmazsa, insan yolundan şaşar.
Cehaletin yüküyle, gölgelenir yarınlar,
Akıl yelken açarsa, en sarp engeli aşar.
*
Bilimin ışığında, canlanır bütün hayat,

Söz ilmi, can bulurken,
Anlam dile geldi, sende bende,
Terim bende sende, bilim sende bende,
Düşünce kaleme düşerken,
Yazın coştu, sende ve bende,
Terim bende sende, bilim sende bende,

Bilinmeyen diyarlara sefarete gidildi,
Uzakların ufuğunda yeni sırlar derildi,
Yabancıların içinde anlatılmaz merakım,
Kırk günlük soğuk yollarda güç ve takat evrildi.
*
O büyük elçi denilen değerli devlet beyi,

Anlarım, sen kök salmayı istersin,
Bir adın, bir yerin, bir geçmişin olsun.
Anlatacak bir hikâyen bulunsun, avuçlarında.
Benimse, ne durağım bellidir, ne de yolum,
Bütün coğrafyalar benim ya da hiçbiri değil.
Benim varlığım, bir anlıktır,

Hayat yönünü şaşırdı bu vakit,
En ummadığım, girdaplara daldım,
Sığınağı yaptım, ıssız bir kovuk,
Çaresiz halde, tek başıma kaldım.
*
Solhan aklımdan hiç çıkmıyor, Kıbal,

Bu evrenin sır gizemine saklanmış karanlık.
Zamanların ötesinden fısıldansa bir anlık.
Boşluklarda yankılanan meçhul bir ses gibisin.
Gözlerinden dökülüyor sonsuzluğa aydınlık.
*
Ufukların ötesine uzanmak var, uçmak var.

Bulutların üstünden boşluklara daldıkça,
Sahte tebessümlere düştüğüm vakit yandım.
Semanın tepesinden toprağa alçaldıkça,
Zehirli sevdalara sürüklenip de kandım.
*
Kayalara çarpınca anlaşıldı hakikat,

Bilinmez şehirde yabancı gezerken,
Rüzgarın sesini uzaktan sezerken,
Kader hep ağını önümde bezerken.
*
Derdimi anlatsam ağaçlar ağlasa,
Gökyüzü kararıp karalar bağlasa,

İz kalmamış dünden,
----bilinmez yarınlar,
Bir iz bulunmaz,
----nerede benlikler,
Bir yanılsama belki de,
----aynadaki aksimiz,

Yüce sırdaş dilemiş, bu cihanı kurmuş,
İnsanoğlunu da, içine buyurmuş.
Gayb âlemini, sır perdesi bürümüş,
Nihayet bir dem, ömür süreceğiz biz,
Bilip de ötesini, göreceğiz biz.
*