Hız küsmüştür, dar odada,
Derin izde, sözken nefes,
Giydin üstüne karları,
Uçlarına vardın sertçe,
Cesaretin gücüyle dur.
*
Tek başına dolaşan bitkin garip insandı,
Karanlık gölgelerde durup beklerdi ayan.
Yorgun bedeninde hep derin sızılar yandı,
Engelleri aşarak uykulardan sen uyan.
*
Kahvesinden yükselen sıcak kokular taştı,
İncinir ruhum, yaşlar düşer,
O uzak kıyımı bilince,
Vurur sazına, telli ozan,
Keder sarar, bağrıma kadar.
*
Farklı soyların cesurları,
Çöken ulu fikirler, silinir hep uzaktan,
Ruhumda sızlayan iz, büyüyor yavaş yavaş,
Bekleyiş tükenerek, yitip giden devrandan,
Issız karanlıklarda başladı, çetin savaş.
Dostumun suali ruhumda telaş,
Kaynağın neresi, kimlesin yoldaş?
Fikir tarlasına yağan bol yağmur...
Cevap arıyorken adımla yavaş.
*
Kimliği ararken aynada yüzüm.
Bilmez ki insan, nereden geldiğini,
Ne de anlar, tam nereye gittiğini.
Şaşırır bazen, hayat denen bu yolda,
Yorulur daima, gerçeği ararken.
Bir bilinmezliğe çıkar, her adımda,
Düşünür durur, neydi bu çaba?
Altın sandığım pis sularda,
Yüzdüm körkütük duygularda,
Değer biçtim taş parçasına,
Kayboldum dipsiz kuyularda.
*
Yalan hayale taptı canım,
İşte, yabancı dil ve geçen zaman,
İşte, garip sözler ve gizli lisan,
İşte, konuşanlar ve susan insan,
İşte, gizli mana ve açık beyan,
İşte, çevrilenler ve o sessiz an.
*
Asla affetmeyeceksin beni, tükendi dilimdeki son heves,
Karşına çıkmaya yüzüm yok, boğazımda düğüm düğüm nefes,
Ellerinle sunduğun o cenneti, kendi ellerimle yıktım ben,
Kendi ördüğüm bu zindanda, bana dar geliyor koca kafes.
*
Kendi ateşime körükle gittim, sardı her yanımı kızıl bir har,
Dünyada dokunduğun her zemini,
Sarsıldı varlık, salıyor inilti,
Yiten dostların, o elbiseleri,
Anneler yine göğe avuç açtı,
Şimdiden kirlenmiş, yas sandıkları,
Bak, çiçek açtı yine gözyaşları.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!