Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kurduğum cümle sana aşıktır,
Karanlık kalbe giren ışıktır,
Aklım duygumla hep karışıktır,
Birlikte uçan göçmen kuş olsak.
*
Geniş olsa da bu deli yürek,

Tutmuyordu dizleri,
Tutmuyordu dizleri.
*
Tükendi yollar,
Tükendi,
Düştü omuzlarından,

Puslu sabahlara uyanırken,
Yatağımdan kalkmak ızdırap,
Düşlerimden usulca koparken,
Ruhumda kopar yaman girdap.
*
Kente vardık umutla coşarak,

Bahar mı dersin sen, dağlar dumanlı,
Bu gönül yurdumdur, matem divanı.
Gözlerin bir ok ki, ucu nişanlı,
Kendi kafesimde, tutsak kuşum ben.
*
Sinemde saklıdır, hicran zamanı,

Gürültü dolu bu caddede, adımını bekliyorum,
Betonla örülü sınırın, ötesinde duruyorsun,
Meydanın kalbinde, ufacık temasımız hürmetine,
Heyecan doluyken, eriyen rakamları çekiyoruz,
Şu zaman bizim aramıza giren, duvar yıkılacak,
Kısacık müddette, ruhumuz gerçeğini bulduğunda.

Ankara kışında dondurucu an,
Tüylü pamuk Tarçın odada gezer.
Tütüyor sobadan simsiyah duman,
Sahibin şefkati ruhumu sezer.
*
Yorgunluk çöküyor her akşam derin,

Sahilden hayli ötede,
Engin sularda bora,
Teknemiz döndü enkaza,
Tuz sızar, boynundan şuraya.
*
Sürmedi, üç ile beş saniye,

Avuçlarıma dokun yavaş,
Bitsin içimdeki, bu savaş,
Gözyaşlarımda, kalmasın yaş,
Uçalım göklere, ufuktan.
*
Darılma sakın, bakışlara,

Uçan balonları yele salarsın,
Göklerde süzülüp yola dalarsın,
Kırmızı balonu ipe bağlarsın,
Yüksek tepelerde durup ağlarsın;
İpler koptuğunda eller sızlandı,
Semada sevinçle kuşlar hızlandı.

Gönlündeki derin sızı,
Dağlar aşar, coşar durur,
Dağılırken ecel hızı,
Deryalara, koşar durur.
*
Çiçek düşer, kış olunca,