Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Çaresiz kaldım bir kafeste,
Adın yankılandı bu seste,
Ararım seni her nefeste.
*
Özlemin vermiyor hiç aman,
Sensiz geçen her gece yaman,

Sana dair sesler, hepten kesildi,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
Sen yoksun, ortam loş ve de kirlendi,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Görev verilse, hemen girişmezdin,

Olmadı bizim,
    birbirine doyan hikâyelerimiz.
Varken konuşacak,
    çök şeyimiz.
Eksik kaldı belki de,
    bitişinin yazıldığı bir oyunun,

İrfanı tut aklında,
Esirgeyip korursun,
İlimi,
Büyüt zihninde,
Işığında,
Sen yükselirsin,

Kılıcını çekip de geldin yine meydana,
Gülüşünle ateşler saldın bütün cihana.
Bir bakışla devirdin en güçlü orduları,
Teslim bayrağı çektim, kapışmak düşmez bana!
*
Sözlerinle vurduğun hedefler on ikiden,

Sen kocaman bir devsin, herkesler arar,
Gölgene sığınan tüm canları sarar,
Tüm düşmanlara karşı sarsılmaz karar.
*
Nefesin tükenmez, okyanuslar derin,
Sıcağı unutturan o rüzgar serin,

Kara tren kalktı, duman sardı her yanı,
Bir anlık duraksadı, o garip kervanı,
Titredi raylar, sanki inleyen bir sazdı,
Gönlümde, memleketin kaderi bembeyazdı,
Aşıyorum dağları, hasretle yanarak,
Bozkırın ortasından, güneşe bakarak.

Fikrimde hayalin ruhum sarar,
Uçmaya hazır çırpınan kanat,
Özlemin sızısı bağrım yarar,
Yüzler gülünce şenlenir hayat.
*
Saf hislerimiz canlara yeter,

Sokaklarda alaca,
Yol açmaya geliriz;
Ezgi düşer yamaca,
Toy kurmaya geliriz.
*
Gelinde saf zarafet,

Bırak artık bitmez telaş,
Adımlar at yavaş yavaş,
Sade olmak iyi sırdaş,
Gelsin neşe ey arkadaş!
*
Aklın ile düğümü çöz,