Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Ben bir tezkireci; sükut bendedir,
Yapraklar içinde yuvam kurulur.
Nice şairlerin yurdu bendedir;
Yorulan kalemler burda durulur.
*
Bir ocak başında toplanır sözler,

Ve divit kendi iradesiyle, bu çağın kapandığını çizdi,
Birkaç satırla, kendi hükmünü verdi,
Manasını tüketmiş ve alfabesini değiştirmiş.
Mana şimdi hükümsüz ve de geçersiz.
*
Ey mürekkep,

Mermere damlayan sular iz yapar,
Patlayan borular ne çok can yakar,
Evin her yanına sel olup akar,
Cümle ustaları Allah korusun.
*
Takımlar çantada bekliyor tel tel,

Ölçüyü reddediş,
Kalıplara bir başkaldırı,
Anlamın özgürlüğü.
*
Yontulmamış bir ifade,
Sokağın gürültüsü,

Yalan dolan katar, sözün sonuna,
Zehirler döktüler, temiz suyuna,
İnsanlar kandılar, zalim oyuna,
Düzen tutturamaz, çürük çarkınız.
*
Haneler buz kesti, odalar soğuk,

Zarafeti çekemeyen yılanlar,
Arsızca sinsi kumpası kuranlar,
Müşterek gezmeyi sahtelik sayıp,
Meyvesi çoğalan dalı kıranlar.
*
O temiz niyete leke sürenler,

Zorlu yıllar yıpratır dertli sokakları,
Dondurucu rüzgarlar yakar çocukları,
Doğduğumuz şehirler buz tutmuş ovada;
Durmadan ağlatırlar masum ufukları.
*
Derin karanlıklardan sızar isyanımız,

Bilinmez sonuna varan yolculukta, çok yoruldu bedenler,
Uzakta süzülen kara bulutlar gibi, dağıldı sevenler.
*
Gecenin içine düşen ümitler, hemen uçtu fırtınayla,
Karanlık çökünce, bütün iyi fikirler tükendi zamanla.
*

Bakarsan her yanda izler çok,
Duvarlar hep çatlak düzler yok,
Bozulmuş şekiller ne tuhaf,
Düzen yok kıvrım var her taraf.
*
Tavanlar akıyor durmadan,

Dağlardan çiçek topla, ovalardan meyve der!
Gülümse hayata, neşeni şarkılara ver!
*
Sadece eşya mıdır, kasaya dolup taşan?
Sevgi biriktirmektir, hep engelleri aşan!
*