Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Ufkumda hayal, gönlümde bir emel,
Kalbimin derin yerindesin Turan,
Hangi kelam anlatır senden mesel,
Gök Han'sın, Oğuz Kağan'sın, ah Turan.
*
Kopuz sesi, Altay'ın yamacında,

Şiddetli fırtınalar, yıprattı bedenimizi,
Ruhumuz hiç tatmadı, aydınlık sıcaklığını,
Acının zaviyesinde, tutuklandı gülüşler,
Kuruyan yapraklarda, belirsizce bittiler.
*
Sarp ve dikenli izlerde, kırıldı direncimiz,

Bir şiir yazmak için, göklerden ilham aldım,
Sevda denizlerinde, derine dalıp kaldım.
Rüzgarın kanadında, sözcükler uçar gider,
Sevginin ateşinden, gizli bir hayal çaldım.
*
Gecenin kollarında, yıldızlar masal söyler,

Kıydınız heyhat, o güzelim kadim maziye,
Deyin hele, bu telaş, bu gidişat nereye,
Eller düşmüş şatafatın, o süsün peşine,
Vazgeç sen, geçmişi ucuza veren ar etsin.
*
Cümle alem gördüm, hepsi menfaat derdinde,

Almilaaaa.....
Dur birazcık,
Almila tırmanmaaa...
Kayacaksııınnn...
Sakiinnn...
Çıldırtma insanı, gelirim ama oraya,

Karga, leşe konarken,
Beyin birden duruyor.
Yürek, içten kanarken,
Akıl, hesap soruyor.
*
Kedi, kuşu kapınca,

İlim meclisinde hakikati kazan,
Boş laflar edenden uzaklarda dolan,
Cahil sohbetinden ibarettir yalan,
Yakutlar ara akıl denizinde sen.
*
Bilgili kimseler konuşurmuş yavaş,

Değer veririm hislerime,
----işletirim ama aklımı yine de,
Köprüler kurarım gönlüme,
----açılırlar duygularımın arka bahçesine,
Derin bir hissiyatla başladığım işleri,
----bitirmektir benim başarı kriterim,

Akıl işi değil bu, kavrama meselesi,
Cahil meselesi hem de,
Akılsızlık meselesi açıkçası,
Yorar durur, insan beynini,
Ne zaman ki, bir fikir belirse zihninde,
Yepyeni bir saçmalık, çıkmalı kesinlikle ortaya,

Ne puslu bir cama sözüm var,
Ne de anlam gizli kalıyor.
Cam kırığı gibi sızım var;
Akıl sığ sulara dalıyor.
*
Bütün gölgeler donuk şimdi,