Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Harf, ses, hece;
Cümle, satır.
Fikri bulmak,
Zihni yorar.
*
Gizli mana,

Özüm, sözün tam merkezinde,
Bir yanım, fikir bahçesinde,
Bölünmez manalar, hecede,
Kabuk sertleşir, kor özünü,
Saklar derinlerde, sözünü,
Dokunsam titrer, o derinden,

Dediler bu sevda adamı yutar,
Kimisi kaçarken kimisi tutar,
Bizimki çamurda horozluk satar,
Canına yandığım ne tuhaf devran.
*
Bir bakış fırlattın aklım karıştı,

Gölgemin içindeki gölge,
Ayağa kalk, uzandığın yerden,
Bulanık bakışlarla,
At kendini sokağa,
Varlık ananın,
Git de öp,

Kah damla olurum, sel bilmez beni,
Savurur fırtına, el bulmaz beni.
*
Bir kızıl hazandır, bağdan ayrılan,
Bir öksüz meyvedir, yere savrulan,
Bir derin kederdir, canda kavrulan,

Beşli eser, bilgiyle yüce bir gelir,
Nice düşünceler, dizilip sıraya bir gelir.
*
Ne maddi varlık, ne de soyut bir olur,
Beş duyguyla sonunda, dünyaya bir gelir.
*

Yaralı kalbim kan ağlar,
    sözlerin sanki beni dağlar.
Her nefesim bir umut,
    savruldum boşluğa oldum samut.
Yüreğimde bir fırtına var,
    her gün benden bir şeyler çalar.

Bir hazine gizli, sanatın derinliklerinde,
Can bulur efsaneler, fırça darbeleriyle.
Yankılanır evrensel melodiler, notalarda,
Bir güldeste, yaratıcılığın zirvesinde.

Büyük bir anlam taşır, eserin her zerresi,

Başlıyor gözlerinde,
----bir gün daha,
Bir gülümsemenin hüznündedir,
----sevilmenin özlemi,
Bir meleğin karanlığındadır,
----ölümün tadı,

Bir gün daha,
    erdi sona.
Kör mermi fırlattılar,
    gece yine suratıma.
Bir o tarafa döndüm,
    bir de diğer tarafa.