Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Bağ çözüldü,
Göz süzüldü,
Yüz büzüldü,
Öz üzüldü.
*
Çöktü duvar,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gençlik bitip maziye dönülünce,
Hayal bitip gerçekler görülünce,
Umut bitip kederler örülünce,
Tarlamızda hasat yok ziyan harman.
*
Yoldaş sanıp sırrımı verdiklerim,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ağlar durur ovalarım,
Gözyaşıyla nemlenir toprağım.
Dinmez içimdeki derin sızım,
Hasretle her yerimi ovalarım.
*
Yine boş kaldı kovalarım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Avuçlar leke dolmuş, zalimce ezenlerin,
Masum cana kıyarak, sokakta gezenlerin,
Değer ezip geçerek, bizi üzenlerin,
Yürekler acı çeker, ağlar hep anneler.
*
Karardı o günler, güneş doğmaz ufuktan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yürek kanar yetim kalan hanede,
Sessizce köşeye çöker ağlarım.
Hüzün tüter tükenmeyen sinede,
Babamın yasına düşer ağlarım.
*
Ceketini astım duvar boyuna,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Nebiler soyunun,
    parlayan nuruydun,
İman bahçesinin,
    eşsiz gülüydün,
Tüm inananların,
    umudu, dirilişiydin,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Boş laflar uçar,
Hep dertler açar,
Dikenli yollardan,
Dostluk tez kaçar.
*
Çınlar garip ses,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Mızrabın ucunda, ağlaşan nida,
Makamdan süzülen, efsunlu eda,
Şarkıda saklanan, vefasız veda,
Sitemdir, cefadır, hiç çözemedin.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Camdan yansıyan şehir yoruldu,
Cebimde paslanmış anahtar, durur mu,
Rıhtımdaki gemi, sessizce çürüdü,
Ağlayan gözlerin veya yanan gözlerin var mı?
*
Düşüncelerim, bir duvara tosladı,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ağlıyor gökyüzü yine, derinden derine,
Yollar titrek bir kuş misali, bekler,
Toprak susuz, hasretle bekler her damlayı.
Bir hüzünlü bayati makamı gibi, derinden,
Dinler bu sessiz güzelliği, eski evler.
*

Devamını Oku