Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Gönülde sevda,
----parlamıyorsa,
--------yürekte inanç,
------------yoksa,
Kişi,
----örseler kendi benliğini,

Mühürlemiştir Yaradan,
----her ayetini Kuran'ın,
Birliktedir seninle,
----sendedir her şey,
Kör bencilliğindedir,
----senin egonda, benliğinde,

Çürük ürünlerdir, Tanzimat'ın yayımları.
Kimi doğulu, kimi içerir ağır konuları.
Pantolon ve vizon kürk, ipek bozar ahengi.
Gönül koymuş buna, rebab enstrümanı.
*
İpek kumaş vurgulu, ay ışığı yeni tende.

Aşkımızla yoğruldu bu diyar,
Gönüllerde yaşar bu sevda.
Her bakışta artar insanın şevki,
Gönüllerde yaşar bu sevda.
*
Söz verdik candan, kandan,

Mersiyeler diziyorum bir gönül meselesine,
----odanın köşesinde duran eski bir resme,
Hem kopuşa, hem o dinmeyen özleme,
----geçen o zamana ve bitmeyen bekleyişe,
Ne kadar da kifayetsiz kalıyor cümlelerim,
----birer taş kesiliyor boğazımda harflerim,

Bir yolculuğa çıktım doğduğum yere,
Körleşmiş duygular kalktı ve yürüdü,
Hiç bir iz bulamadım tanıdık şeylerden,
Yıllar doluydu derin üzüntülerle.

Kalmamış toprak, bitmiş ağaçlar,

Aman
----Tanrım,
--------geldik
------------Gayrettepe'ye,
Olsa
----da

Bilirim ki, usulünce bir eseri tamamlamak başka,
Lakin içinde, asıl anlamı gizlemek bambaşka.
Ele alınan bir beyti, yeniden canlandırmak başka,
Dizelerde gizli bir ruhu, kavramak, anlamak başka,
Sözcüklerle, yeni bir dünya yaratmak bambaşka.
*

Bozkırda seyrediyon da,
Kimisi gününü geçimini düşüneyo,
Kimisi tarlasını taprağını süreyo,
İnan ki biz, fazlasını istemeyiz,
Gönül zenginliğini, kimse görmeyo.
*

Gönül zinciriyle, düğüm atmıştık,
Yarısı sendendi, yarısı benden,
O büyük sevdayı, beraber çektik,
Kaçmadık ne ruhtan, ne de bedenden.
*
Parmaklar çözüldü, alaca vakit,