Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Gizemli yollar boyu,
Aklı fikri şaşırtır,
Yüce dağlar aşırtır,
Dolu taslar taşırtır,
Sabrı tenden kaçırtır.
*

Akılsız başıyla her lafa atlayan,
Boş yere şişip de gururla patlayan,
Kendi yalanını gerçekle katlayan.
*
Bilgisi olmadan fikrini savurur,
Cahillik ateşi beynini kavurur,

Farklı yazılsaydı, eğer sonumuz,
Altından olurdu, sağ ve solumuz,
Açık olur idi, her bir yolumuz,
Uçup gider idik, onca dertlerden.
*
Başımızda esti, bu deli yeller,

Uzak diyarlara akın, heder olmaz,
Bu keskin atılım, hükmü genişletme olur.
Bizimkiler, asla yolda yaya kalmaz,
Bu keskin atılım, hükmü genişletme olur.
*
Karanlık vadiye, ay gibi doğarız,

Rüzgarlar eser de, ufku sararlar,
Uzak diyarlara, haber sorarlar,
Geçmişin izini, dilde yorarlar,
Gördüğün düzeni, sessiz kurarlar.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,

Bilinen yollara,
    zordur ulaşmak,
Şimdi paslandı,
    aramızdaki bağlar.
Gizli içimde,
    kavuşma arzusu,

Durulur sular,
    gidince o gölgeler,
Bu daracık yerde,
    daralır ruhlar.
Bir derdi var,
    bu çocukların,

Kelime peşinde pusular kurdum,
Gecenin koynunda avlanır aklım.
Cümleler avlarken kendimi yordum,
Satırlar içinde saklanır aklım.
*
Denklemler çözülür oklar uçarken,

Vahadaki rüzgar, sessizce fısıldar içimden,
Ne varsa bildiğim, şekillenir zihnimde yeniden.
Geçmişin tozlu sayfaları, bir bir aralanırken,
Yeni bir anlamla, hayat bulur bende her mısra.
Zihnimin labirentlerinde, gezinirken kelimeler,
Farklı bir dünya çizip, yeni düşler belirir.

Aşık kopuz çalıp coşar,
Dağ tepe demeden koşar,
Engin deniz gibi taşar,
Aklımda kaldı hep sesi.
*
Kötünün izini siler,