Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Koşuyorum suların çağrısına,
Bulunmayacak dertleşecek kişi,
Bir barınak çatacağım dallardan,
Esenlikler dileyeceğim akıntıya.
*
Ey ovalar, ey semalar,

Okyanusun nefesi,
Öyle bir derinlik ki bu, sular aleminde.
Bir yunus gibi, dalgalarda zıplamak;
Karanlık diplere inmektir, kimi zaman.
İşte burada, suya dal bakalım;
Dur da, biraz diplere in diyorum ruhuma.

Dağların arkasında, güneşler batarken,
Ateşler içinde ben, rüyaya dalarken,
Bir umut beliriyor, şafaklar atarken,
Yumuşacık ellerin, yaralarım sarar.
*
Denizler dalgalanıp, kıyıya vururken,

Parlak bahtın varmış, garip Süleyman,
Zifiri karanlık, asra uyandın,
Acizler, beylere boyun eğiyor,
İblisler, neşeyle halay çekiyor.
*
Konuşsan, yabancı bedel istiyor,

Bir kasırga deldi geçti ufukları,
Sevdan yükseklerden haber saldı,
Viran oldu, gönül dağım paralandı,
Bir amansız avcıya düştü fermanım.
*
Nazarımda kainat bir nokta kalsa,

Laleler ekip büyütmüştüm,
Küme küme tohumlarıyla,
Büyüleyiciydi her biri,
Lâkin sümbülü ayrı tuttum.
*
Şu puslu boranlı akşamda,

Geçidini, tozuyla eledi, sıvadı,
Peşinden, çarıklarını fırlattı bıraktı,
Sekerek, çığıra çığıra,
Sazlığın, kuytularına kadar battı.
*
Aksırdı şuradan, sanki bir bora gibi,

Sundum ona varımı,
Seçince yarımı,
Özümdeki narımı,
Sildim tüm karımı.

Kazan
Dumanı göğe ağan ocaklarda, harlı ateş,
Odunun közü ile, tencere olurken kardeş,
Köyün orta yerinde, kurulan o büyük sofra,
Bereketin simgesi, sanki mübarek bir tuğra,
Kaynayan sütün rengi, beyaza çalan bir nehir,

Mercekle baktım şu nurlu anlara,
Karlı tepelerden şelale akar,
İçten girdim apak heyecanlara,
Objektifim dağları sevmiş bakar.
*
Geliyor ay ışığından yeni çağ,