Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Gördün mü ışıkları?
Sahne düzeni, gerçeğe uygun,
Oyunculuklar mesafeli.
Oyun, büyüleyici değil ama,
Akıl; yanılsamaların acımasız hakimi.
*

Topladım ovadan bin çeşit çiçek,
Silindi yıllarım, geçiyor zaman.
Ömrümün günleri elbet bitecek,
Çöktü dağlarıma sis ile duman.
*
Yalnızlık içirdi ruhuma zehir,

Hangi romanda geçer, yanlış bir hece,
Hangi masalda düşer, o zor bilmece,
Hangi öyküde biter, yaslı her gece..
*
Kalemden kaçan hata; bazen bir tasa,
Bazen uymayan kural; kısa bir yasa,

İnsan özde temiz doğar,
Onu izlek yola koyar.
Doğru izlek nurdan yağar,
Yanlış izlek cana kıyar.
*
Aydınları ipe çeken,

Sizin o, yapışkan şakıldaklarınız,
Kırlarda, bayırlarda efsane namınız,
Huzura düşman, sürünün belasısınız,
Şişkin bir gövde uğruna, emiliyor canımız.
*
Sizin o, yapışkan şakıldaklarınız,

Yüreğimin en derinine dokundun,
Aklım, zihnim, gözlerim, hiçbir zerrem,
Senden başkasına yönelmiyor.
İçimdeki her şeyi yok ettin, her şeyi dağıttın.
*
Bize ne yaptın, ey alınyazısı!!!

Ne takvimler düştü duvardan,
Kaç ömür tükendi, bu yardan.
Zehirli yel ve toz yığını,
Mavinin bağrında, kar izi,
Sızlar durur, hala o yara.
*

Hisleri, usulca dök gecelere,
Sivri dilli olarak, yaralama,
Fısılda hüznünü, hep hecelere,
Kötü lisan kurarak, yaralama.
*
Parlak fikirleri, zihninde yaşat,

Suskun dur ve sen hep öyle kal,
Sessiz sulara hüznünü sal.
Dert ustasısın, derin acı,
Vurdun döşüme koca sancı.
*
Taş surları ulu köşklerin,

Yaralı mabetler,
----tutsak şehirler,
Soldurur baharları,
----hainlerin fırsatları,
Düştü çirkin bir leke,
----kutsala değdi ayaklar,