Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Dünyanın derin derdini çektik, artık yorulduk biz,
Boş yere nefes tükettik, hayallere darıldık biz,
Sonunda toprağa doğru, şöyle usul salındık biz,
Cavlağı çekeceğiz bak, şakası yok bu işlerin.
*
Hastanedeki o doktor, reçeteyi yazıp dürer,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ezberlemiş sözleri, sanırsın bir üstaddır,
Havasından geçilmez, burnu sanki Kaf Dağdır,
Neşesi samimi değil, sahte ve yapaydır,
Kahkahayı basıyor, şakaya bak şakaya.
*
Kaş göz edip duruyor, soytarılık peşinde,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ufacık bir şakaydı maksadım,
Yanağına usulca kondurdum,
Kahkahanı görmekti niyetim,
Kaçtı hızlıca parmaklarım.
*
O anlık, duraksama hâli,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Divane süzülen, o alaca kuş,
Sezdi boşluktan, sessiz bir oturuş,
Kanadındaki haritayı sunmuş,
Git yönünü bul, şakıdı gümüş kuş.
*
Haritaya bakan, o gerilmiş yay,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ananız babanız, bir gün ebede göçecek,
Dedeler yurdunu, hor görmeyin sakın siz.
Yuva yıkılırsa, sürgün hayat sizi seçecek,
Acıları üst üste, eklemeyin sakın siz.
*
Çalgılar, türküler neşeyle her daim dolsun,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hep bende sırlarım, geldim geçmişimle.
Çok derin sözlerim, saklı düşüncelerimde.
Ağır yüküm seninle, dolmuş kalbim hüzünle.
Çok anılarım ey İstanbul, hepsi bende.
*
Kaplıyım ben karla, kış gibiyim ben sana.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zannetme kelamın, yüktür omzuma,
O zehri dilinde, sakın ha tutma.
Bırak öfken aksın, karışsın kuma,
O zehri dilinde, sakın ha tutma.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Deryalar içinde susuz kalmışım,
Gerçeğin koynunda düşe dalmışım,
İçimde fırtına koparken bile,
En sakin limandan yara almışım.
*
Uçsuz bucaksız bir zindan odası,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gönlümün bağında, açıldı güller,
Döküldü kağıda, şakıyan diller.
*
Sözlerin ipliği, ilmek atıldı,
Mananın içine, cevher katıldı.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hekimler şifalar sundu, bedendeki sızıya,
Fakat hiç kimse göremez, ruhumdaki yarayı,
Karanlık zihnim hep muhtaç, gizli nurlu yazıya,
Mutluluk saçarım diye, sakladım hep karayı.
*
İnandığım insanlar, insanı arkadan vurdu,

Devamını Oku