Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Vardı annem,
----küçücük ellerim,
Hevesliydiler yapmaya,
----yaptığın her işi,
Ve vardı annem,
----minik minik kulaklarım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Mescidin duvarı sağır,
Dua ettim, dön de bağır,
Müezzin benden de ağır,
Vardır elbet bir bildiğim.
*
Cennet şarabı içmişim,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Güneş bile sönük kalır, o cemalin doğunca,
Yıldızlar kıskanır, kirpiğine değince,
Endamın benziyor, narin fidan dalına,
Aşıklar mest olur, kapılınca falına,
Gülüşün bahardır, çiçek açar yüzünde,
Mevsimler değişir, o sıcacık sözünde,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Tencere boştur, testide su kalmaz,
Ocağında yanan, bir ateş kalmaz,
Düşünce bulanır, başta fikir kalmaz,
Söyleyecek, mantıklı bir kelam kalmaz.
*
Elin ayağın titrer, bedende fer kalmaz,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bir soru yükselir sonsuzluğa,
----varlıkta bir yankı,
Tanrı der miyiz acaba adına,
----mükemmel değilse eğer tanrı?
Tanrısal bir iz belki,
----pis midir insanlar, evet,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ne
----önerir
--------acaba
------------arkadaşlarım,
----------------bu
--------------------havalarda,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Böylece
----açılır
--------belki
------------gözlerin,
İşler
----bedenine,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Elimiz alete kavuştuğu günden bu yana,
Hayat denen zalimliğin dönen çarkında,
Çatırdayan beynimiz, kanayan kollarımızla oradaydık.

Ayağımızdaki toprak, başımızdaki güneş,
Gözlerimizdeki yıldızların ışıltısı kaybolmadıkça,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ulu önderin mirası,
Özgürlüktür adı,
Egemenlik milletin,
Coşkudur Cumhuriyet.
*
Üstündür hep kanunlar,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Var oldukça,
----insanlık,
Bir çiçektir,
----her insan,
Bir insandır,
----her çiçek,

Devamını Oku