Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Bilinmez yollardan, bir bilgin geldi,
Sırtında, bilgi yüklü heybesiyle köşeye oturdu,
Elleriyle okşadı, eski kitabını,
Elleri aydınlandı,
Kitabın sayfalarını, odaya serdi,
Oda ışıldadı.

Kitap yığınları arasında, bilgiye aç bir zihin,
Harflerin dansı, sayfaların fısıltısı derin.
*
Her bir satırda gizli, eski çağlardan bir iz,
Araştıran gözlerde canlanır, bitmez bir analiz.
*

Kaba kumaştandı giysiler eskiden,
Kepenekle örtülüydü omuzları çobanın.
Yünlü giysisi sırtındadır dervişin,
Bir doku ki zamanın ötesinden gelen.
*
Kaba giysisi, gözünü aldatmasın,

Çalındı bir sabah, aniden kapım,
O Azrail, duruyordu karşımda,
Hiç beğenmemişti, dış görünüşümü,
Geri dönüp gitti, garip bir bakışla.
Gözden kayboldu Azrail, uzaklaştı.
*

Ağır
----bir
--------yüktür,
------------gerçeğe
----------------uymak,
Yoruldum

Her zamanki, yarıştan dönüyordum,
Gördüm, fırtına kırmızılı kadın,
Her yönden, bir dolgun beden coşkusu,
Kaybolmuş bir ruh, yolda yürüyordu.
*
Alaz gibi, uçarı ve çekici,

Kızıl alevler içinde, ufukta gün batarken,
Yol alıyorum ona doğru, yüreğimde coşan hislerle,
Bir Anka kuşu gibi, aşkın sonsuzluğunda kanat çırpan.
*
Dokunurken ruhuma, sıcacık gülümsemesiyle,
Bağlanıyorum tüm benliğimle ona, ellerini tutarken,

Bizim güzel kız kardeşlerimiz,
Dağlarda, sokaklarda bayrak adınız,
Zulme karşı halkın silahısınız,
Özgür bir gelecek için akıyor kanınız.

Bizim güzel kız kardeşlerimiz,

Bugün hokkanın ucu sızladı,
Tertemiz parşömenin üstüne,
Lacivert kederini bıraktı...
Çizgilerin sıralı akışında,
Bütün, sessiz harfler yarıştı.
*

Efsanedir demirdağ, yürek sızımız,
Zifiri karanlık, bir şafak vaktinde,
Kafa tuttuk o an, yaban elçiye,
Kızıl tufan koptu, sınır boyunda.
*
Kabarıp taşıyordu, darmadağındı derya,