Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Ve divit kendi iradesiyle, bu çağın kapandığını çizdi,
Birkaç satırla, kendi hükmünü verdi,
Manasını tüketmiş ve alfabesini değiştirmiş.
Mana şimdi hükümsüz ve de geçersiz.
*
Ey mürekkep,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ölçüyü reddediş,
Kalıplara bir başkaldırı,
Anlamın özgürlüğü.
*
Yontulmamış bir ifade,
Sokağın gürültüsü,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dadın
----dokunsun
--------dilime,
Sarılsam
----bellerine,
Elin

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gün
----batımlarında
--------mırıldanan
------------aşklar,
Gecelerin
----ay

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Duman
----kapladı
--------yüce
------------dağları,
Yürüdü
----lale,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

İzin verme asla sıkıntıların seni yormasına,
Ne bedenini, ne düşüncelerini, ne de duygularını,
Kahrolsun sadakatsizlikler geride kalan yollarda,
Yeniden dal hayatın sevgi dolu kapısından,
Çok önemli bir anda, günün dip noktasında,
Tekrar aç yelkenlerini, tekrar kalk ayağa,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dağ pınarının, saf suyu,
Görenleri serinleten,
Görmeyenleri toprağa katan,
O saf su.
*
Sızarım yeryüzünün, her zerresinden,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kenan kuyularında güneş ne arar,
Sendendir yetimliği bu karanlık gölgelerin,
Elinde mızrakla uzanır düşmanın kolu,
Takip eder kontrolden çıkmış merhameti,
Vurulup düştüğünde artık olmayacak o gülümseme.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dalaştım zihnin akışıyla!
Kendisiydi galip çıkan,
İrademdi mağlup düşen..
*
Bir araya gelecektik mantıkla,
Yüzüstü bıraktı beni,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dalgalanmış
----denizler,
Kararmış
----gökler,
Yağar
----yağmur,

Devamını Oku