Ve divit kendi iradesiyle, bu çağın kapandığını çizdi,
Birkaç satırla, kendi hükmünü verdi,
Manasını tüketmiş ve alfabesini değiştirmiş.
Mana şimdi hükümsüz ve de geçersiz.
*
Ey mürekkep,
Ölçüyü reddediş,
Kalıplara bir başkaldırı,
Anlamın özgürlüğü.
*
Yontulmamış bir ifade,
Sokağın gürültüsü,
İzin verme asla sıkıntıların seni yormasına,
Ne bedenini, ne düşüncelerini, ne de duygularını,
Kahrolsun sadakatsizlikler geride kalan yollarda,
Yeniden dal hayatın sevgi dolu kapısından,
Çok önemli bir anda, günün dip noktasında,
Tekrar aç yelkenlerini, tekrar kalk ayağa,
Dağ pınarının, saf suyu,
Görenleri serinleten,
Görmeyenleri toprağa katan,
O saf su.
*
Sızarım yeryüzünün, her zerresinden,
Kenan kuyularında güneş ne arar,
Sendendir yetimliği bu karanlık gölgelerin,
Elinde mızrakla uzanır düşmanın kolu,
Takip eder kontrolden çıkmış merhameti,
Vurulup düştüğünde artık olmayacak o gülümseme.
Dalaştım zihnin akışıyla!
Kendisiydi galip çıkan,
İrademdi mağlup düşen..
*
Bir araya gelecektik mantıkla,
Yüzüstü bıraktı beni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!