Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Göğsümde atıp duran ömür yoldaşım,
Dünyamda karşılaştığım eşsiz değer şefkatin,
Lalesi, gülüsün sol yanımın,
Bağlandım şahsına bütün benliğimle,
İade edemem o sıcak tutkunu.
*

Çöpe attılar,
Kine kattılar,
Şaştım duruma,
Ah bu kuruma,
Bak uçuruma.
*

İlkellerin özgün yaşam tarzlarıydı,
----bugün bize abartılı ve gülünç gelen,
--------ama ilkel atalarımız için,
------------son derce ciddi olan konular,
İlkel ataların
----hiç de umursadıkları

Bizi basamak yapıp, zirveye varanlara,
Destek olup dururken, düşlerle oyalandık!
Sinsi tuzak kurup da, kuyuya varanlara,
Garip garip bakarken, düşlerle oyalandık!
El bizi kınarken, biz onları onayladık!
*

Servetleri yere saçıp,
Sandıkları kırıp açıp,
Karanlık geceden kaçıp,
Korsan tavrı onaylamam.
*
Şiirleri tırtıklayıp,

Ruhuma saplanan, onca hatıra,
Omuzlarımdan aşağı sarkıyor,
Dayanmak imkansız, dünkü sancıya,
Bedenim, alevler içre yanıyor.
*
Geçmişin yükünü, sırta bağlayan,

Benim de bir ışığım var, onca lamba arasında,
Bir pırıltı sızar, en kuytu köşelere her akşam.
Gösterişsiz, sade, ne şamdan ne de avize,
Aydınlatırım etrafı atölyemde, hayal ettiğim gibi.
*
Fısıldar ilham perilerim, Venedik'ten bir desen;

Bilgiden nasipsiz dimağlar, pek gezer,
En derin karanlık, şüphesiz ondadır,
Her şeyi bildiğin, zannıyla hep sezer,
Aklın yoksunluğu, şüphesiz ondadır.
*
Nefesi ulaştığı meclisi yıpratır,

Yalnız sana veriyorum, bu armağanımı,
Ayrılırken bizden, istiyorum helal eyle hakkını,
Vedalaşıp alperen, o an asasına yaslandı,
Duruma şaşıran yaşlı peder, kayboldu bir anda.
*
Ağırlaştı yükleri, yüklendikçe beygire,

O gür sesinle, bana kıymet verdin,
Yolunda yürümek, onurdur çavuş,
Gönlümün pasını, sildin süpürdün,
Yoldaşın eylemek, onurdur çavuş.
*
Eksilme başımdan, gitme uzağa,