Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

İlmin derin deryasından, gafil olan geç uyanır,
Aklın güzel ışığına, sanma ki hemen dayanır,
Yüz sürmeden hakikate, sahte renklerle boyanır,
Boş sözlerle doydum sanan, hiç karnı doymayan insan,
İlim irfan bilmeyende, oluşmaz ki asla vicdan.
*

Her bilginin ardında, emeğin izi bulunur,
Sen bize diyar diyar, malumat sunarsın listem,
Her satırda titizlikle, atıfların görünür,
İlmin temel taşıdır, yapılan her atıf listem.
*
Seni rehber edinmiş nice âlim, düşünür,

Zaman yozlaştı, imdat Rabbime,
Şefkat kalmadı, kalpler kapkara,
Herkes, menfaat peşinde koşar,
Zalim elinde, mazlum fukara.
*
Huzur tükendi, yeryüzü zindan,

Anlamın içinde nice,
Kaybolanlarla kavgalıyım,
Sözlerin içinde ince,
Daralanlarla kavgalıyım.
*
Kimi Hülya, kimi Derya,

İmkansız hayaller zihnimde vuruyor,
Adımlar artarak çayırda duruyor,
Bedenim uzağa kaçmayı kuruyor.
*
Tabandan kuvvetle bir hızlanıp taşsam,
Issız vadilerde de çamura batsam,

Kaç milyonuncu kezdir diziyorum,
Şu kelimeyi,
Ve kaç milyonuncu kezdir, anlamın peşindeyim.
Kaç milyonuncu kezdir, beynim zonkluyor,
İmla ve imadan.
*

Defterlerim rafta, yan yana dizgin,
Ciltlerde saklıdır, mısralar bezgin,
Romanlarım mahzun, masallar üzgün,
Fırçamın ucunda, renklerim sürgün.
*
Heykeller yontmuştum, mermer tozundan,

Benim güçsüzlüğümün tek sebebi,
Zaman ne kadar geçse de,
Onlar bana sunulan, zorla kabul ettirilen yalan düşler,
Bu düşler, pek çok canı yakıp tüketecek.
*
Var olma endişesinden kaynaklanan, o esrar,

Ruhumu adayacaktım,
Namını anlatacaktım,
*
Issız vadiler boyunca,
Resmini kazıyacaktım.
*

İnanç ve iman,
----gerektirir birer anıt,
Bilip günahlarını,
----her an,
Dua etmelisin,
----yalvarıp ümitle,