Gök kubbenin, ateşten çarkı döndü,
Ufuktaki parlak nokta, gömüldü,
Karanlığın, mahzun sultası söndü,
İsmin anmadan, çizerim resmini.
*
Gecenin, parlak gümüş tepsisi,
Çizer o demeyin,
----kendi yönünü,
Biz başlattık,
----bu çarpımı,
Biz başlattık,
----atmaya adımı,
Çizildi sınırlar, sürüldü izler,
----uzaktaki ücra nehirle,
Dizildiler gerçek bir sıraya,
----yoksa şimdi, bu da bir yalan mı,
Hiç kavuşulamaz bir erek mi,
----yoksa erişilmez bir hülyanın diyarı mı,
İstiyorlar ki, hep sana eziyet edeyim,
Çoğaltıyorlar kötülükleri, bilerek,
Biriktiriyorum kötü sözleri içimde,
Yüreğime saplanıyorlar, mızrak gibi.
*
Vazgeçmiyorlar bir türlü, hep çoğaltıyorlar dertleri,
Öyle bir nesil yetiştirdiler ki,
Ağızlarından hep yalan çıkıyor,
Öyle bir nesil yetiştirdiler ki,
Çobanı bırakıp, kurtla yürüyor.
Kim bozacak,
----suskunluğunu,
Kim gülümsetecek,
----o çocuğu,
Kim görebilecek üstelik,
----o çocuğu,
Sevgi ve özlem,
İnsan ve emek,
Ve doğa anamız.
Ancak bunlarla ulaşabiliriz aydınlığa,
Ancak bunlarla güzel bir gelecek,
Dönmedin geriye sen,
----boş hayallere
--------dalıp gittim ben,
Hapsetmek oldu tek hatam,
----kendimi sana,
Bir denizdin sen,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!