Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Özden ruha sözü erişen,
Seçkinlerle sohbetim var,
Her bir dizesi gül açan,
Tekinlerle muhabbetim var.
*
Anlam deryası çağlayan,

Yeni ayaklar aldım ben, ardın sıra koşmak için,
Dağları ve çölleri, durmadan geçerim aşarak.
Yüreğimde bir ateş var, senin engellerin niçin,
Geleceğim hep peşinden, denizler gibi taşarak.
*
Öfkelenip gitsen bile, silmem seni yüreğimden,

Başlangıç noktasından, varış noktasına,
Tam on üç güneş batımında ulaştık.
Azığımız, suyumuz tükenmişti;
Erzak tedariki yetersizdi,
Nihayetinde zorla kaçtık.
*

Oyuncağı yere atsam,
Hak yolunda saman satsam,
Ali ile köye gidip,
Yeni biçem ile yatsam.
*
Kuşlar uçar pır da pır pır,

Şirin sözlüm, var anlatacak masalım,
Göğsünde dinsin, yasla da kalbim.
Var içimde birikmiş, ne çok tasam,
Tek tesellim sevgindir senin.
*
Ufukta fer çıksın,

Birimizdi, fütüristik bir şehir,
Işıklarıyla geleceği çizen;
Diğeri, el değmemiş bir tabiat,
Kökleriyle geçmişe ait.
*
Şehirler tabiatı unutunca,

Rüyalarda kaybolmuş bir nehir,
Gökyüzünden dökülür hep zehir,
Gölgeler silinmiş yavaş yavaş,
Toprağında büyüyor bir şehir.
*
Saatlerin durduğu o yerde,

Soru yok, merhametine yıllar,
Seni çimdikleyelim,
Anları alırken,
Biz neler olduğunu izlerken.
*
Bir an duraksama yok, sabrına seneler,

Sınırla evrenimi,
Çoğaltma gölgelerini, çıkar gövdemden benliğimi.
*
Kopya suretler, gece yarısı dehlizlerinde saklı,
Yarım bırakmıyor gölgeler,
Işığa bir sığınak, bir nefes kaldı.

Yeminler etmiştik, tüm ekranlara,
Yanılgı başlıyor, en gizli modda.
Kör kütük inandık, boş fermanlara,
İçten çürümüş hep, şifre de kod da.
*
Silinsin bellekler, bitsin bu rüya,