Kelebekli bahçeler gibi ılıman,
Buzsuz sabahlarda,
Güzel gülümsemelerle açar,
Yeniden hayat bulur sakin gözlerin.
Gönüllerde dertsiz yarınlar,
Ey kelâmın ardına düşen, o iz,
Sırrı faş eyleyecek, o son nefes.
*
Hep sayfa kenarında açan çiçek,
Metne, bambaşka bir urba biçecek.
*
Yummuştum kirpiklerimi,
İnikti perdelerim,
Bir rüyada gibiydim,
Demirden kollarım,
İçimdeki fısıltı,
O dahi kelimesiz...
Görmezden gelişin, bir maharet adeta,
Özenle örülmüş, bir kayıtsızlık sanki.
Canım, anla beni, bu bir serzeniş değil,
Yalnızca, odadaki o bariz boşluğa,
Aldırmıyor görünmen, bir acayip.
*
Kelime ustası, romanı yazar,
Hayatın içinden, konular kazar,
Kâğıda dökülür, bütün fikirler,
Dünyalar yaratır, ona satır dar.
Allah
----korusun,
--------yarar
------------mı
----------------başka
--------------------bir
Ey, kalıplarını tümüyle aşan,
Zihnin duvarlarından, dışarı taşan,
Bu tekdüze gidişata, hep şaşan,
Kendi gerçeğimizi duyuralım.
*
Ezberlenmiş bütün öğretileri,
Şehirde tüm parçalar, kusurlu duruyor,
Bulutlar yağmura, dallar meyvesine küsmüş,
Kişiler ise; şahsi yansımasından daha bitkin,
Süzünce fark edilmiyor, hangi uçuruma yuvarlandığımız.
*
Poyraz aksi yöne savruluyor bu ara,
Hayat bir yol,
Başlangıçtadır her şey,
Gezginin hevesli adımlarında,
Bir umuttur düşünsen,
İçimde bir heyecanla,
Yönümü ararım ben de,
Hüküm sürüyor uyum,
----her köşede,
Otizmin kendine özgü yoluyla,
----ortaya çıkar bir ruhani dans,
Taşınması zor yüklerden,
----eski rutinlerden,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!