Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kıvılcım saçıyor, adım atarken,
Boranlar koparır, güneş batarken,
Nidalar fırlatır, göğe çatarken,
Hayaller perisi, yürür ormanda.
*
Şahin bakışları, ruhlar kanatır,

Gönlümün ufkuna, o doğan güneş,
Fikir bahçelerinden, gül derdin mi?
Ruhumdan parlayan, o sönmez ateş,
Hayal perdesini, yırtıp girdin mi?
*
Kelamlar dizilir, sıra dağ gibi,

Tan yeri ağarır, tepeler güler,
Seherde uyanır, cümle alemler,
Dallarda bülbüller, beste dizerken,
Yel eser, dağların başını siler.
*
Kara taş içinden, filiz fışkırır,

Çıktı meydanın üstüne,
Küstü kaderin süsüne,
Çattı dostunun büstüne;
Kibirli şahıs masalı,
Sözleri hepten tasalı.
*

Hayal ve mısra,
----bitişik kankalar,
Hayat bulur,
----gün yüzüne çıkar şiirlerde,
--------hiç kimseyle,
------------paylaşmadığımız duygular,

Hayat, unutulmuşluğun her adı,
Seni arayışımın sıkıntısı,
Sönük sabahlarımın parıltısı,
Varlığımın karmaşık döngüsüdür.

Gökyüzünde sapsarı güneş, doğarken her bir güne,
Kahkahayla gülüp geçerim, dertlerin sürgününe,
Bazen biter sanırsın her şey, yorulursun boşuna,
Oysa yaşamak çok kolaydır, bakarsan tam yönüne.
*
Limon sarısı bir neşeyle, doldururum çayımı,

Başlar oyun, sahne alır o eski yazar,
Zaman döner, kendi çarkını kendi bozar.
Kelimeler raks ederken, bu boş sayfada,
Hayat dediğin hokka, öndeyişe sızar.
*
Kitap açılır, süzülür sessizce dilim,

Gün dediğin, ne ki?
Yeri gelip, koştuğun,
Yeri gelip, durduğun,
İçinde neşeyi, kederi yaşadığın,
Bir yolculuğu, bitirmeye çabaladığın..
Hele bir de, zamansızca,

Yüksek uçuruma yaslandım,
Kasvetli rüzgarla paslandım,
Yılların kahrıyla ıslandım,
Bedenim boşluğa yitmeli,
Garipler uzağa gitmeli.
*