Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Ey yiğit, ey mert,
Ey cana yakın, ey cömert,
Ey derviş, ey er,
Hey arkadaş, hey yoldaş,
Sen mevsim bilmez misin?
Sen bu toprağın gülü müsün?

Edepli yarenler gerek,
Titreyen bağra, örtü diledim,
Sevdalı bende, benim halim,
Ermiş cana, inler telim,
Engin ruha, geçer hükmüm
Şen çehreye, coşar özüm.

Geçtim kafir köyünü,
----derenin olduğu taraftan,
Verdim bir mola,
----yakıp bir sigara,
Uyuyakaldım,
----karanlıkta,

Ufuk tekrar kararıyor, ıssız geçen şu vakitlerde,
Bağrıma katı bir elem iniyor, keyifsizim duramam,
Adeta cemalini, dilsiz gölgelerde seçiyorum,
Fısıltın daima zihnimde yankılanıyor, ayrı kalamam.
*
Taş kesilen sevdamı koparıp, nehirlere bırak,

Dört mevsimi, sende yaşarım,
Yüksek dağların rüzgarında,
Yeşile doymuş yaylaların,
Duygularım coşar sende.
*
Gözlerimde belirir,

Sendin,
----sen,
Mutlu olup, evlendikten sonra,
----çok üzen beni,
Sendin,
----sen,

Sendin,
----sen,
Yalnız bırakan,
----beni böyle,
Soldurup, sarartan,
----bir gül gibi beni,

Sen
----gerçeksin,
--------sen
------------sonsuzsun,
----------------sen
--------------------ebedisin,

Sezince, kula köle kılındığımızı,
Senin gizeminde, bereketlendik biz,
Sevdada viran kalırsak, şahitsin ki divaneyiz,
Öyle çetin yollara, sürdün ki şahsımızı, Sultanım,
Ruhunun çağlayanı, tepe rüzgarlarının esintisiyiz.
*

Suskun kal
----ve sen hep,
Bu
----sessizlikte,
Acı yaratıcısı,
----bir usta,