Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Yum şimdi o güzel gözlerini,
Uykunun en tatlı hali sarsın seni.
Kanat aç bebeğim rüyalar alemine,
Melekler yoldaşın olsun bu gece.
Yıldızlar yorgan gibi örtsün üstünü,
Ay ışığı aydınlatsın minik yüzünü.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sobalarda
----yanar
--------meşe,
Ye
----inciri,
--------iç

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

İlk
----kelimeleri
--------okuyanlar
------------düşer
----------------ikileme,
Sıcak

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Unutur
----herkes
--------derdini,
------------cennet
----------------olur
--------------------bu

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Soldum,
----sarardım,
--------götürdün
------------kendini
----------------çok
--------------------uzaklara

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Tutsun
----diye
--------ellerimi
------------ellerin,
Atsın
----diye

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yanaşınca
----feribot,
Gelmişler
----demek
--------ki
------------çoktan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bilmez ki insan, nereden geldiğini,
Ne de anlar, tam nereye gittiğini.
Şaşırır bazen, hayat denen bu yolda,
Yorulur daima, gerçeği ararken.
Bir bilinmezliğe çıkar, her adımda,
Düşünür durur, neydi bu çaba?

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Düşünmesen
----de
--------sen
------------beni
----------------hiç,
En

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dünyada dokunduğun her zemini,
Sarsıldı varlık, salıyor inilti,
Yiten dostların, o elbiseleri,
Anneler yine göğe avuç açtı,
Şimdiden kirlenmiş, yas sandıkları,
Bak, çiçek açtı yine gözyaşları.

Devamını Oku