Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

İzinden hayli gittim, bilmek uğruna,
Kader gözümü bağladı, çaresizim,
Sezmek adına, durdum eşikte,
Ezip geçti ruhumu, çıkmaz özümden.
*
Biçare kalmışım, elin yurdunda,

El uzatma inancıma da töreme de benim,
Uzak cephelerin hileli kurgusu da senin;
Rehberimdir yolumu aydınlatan, özüm de benim,
Sınırı aşma sakın, sıfırlanır bütün hükmün senin!
*
Siz ne ilkesiz, sanı vicdansız da bir zümresiniz;

Yankılanır demirde,
----çekicin sesi,
Hayat bulur yeniden,
----yontulan taşlar,
Ekmek çıkar fırından,
----sürülüp ekilir toprak,

Bitti artık tatlı çağlar,
Kurudu hep yeşil bağlar,
Ateş düştü, yürek dağlar,
Gözüm doldu, içim ağlar.
*
Kırmak lazım o kirişi,

Ansızın kalkıp yola koyuldum,
Gizlice çıkıp dertten soyuldum,
Sessizce gidip arştan duyuldum,
Kimseye sormam çektim cızlamı.
*
Gece boşaldı koca sokaklar,

Gündüz aydın, gece siyah,
Eğri ağlar, dürüst ferah,
Güçlü vurur, mazluma ah,
Sürer gider, bu çelişki.
*
Zengin doyar, fakir bakar,

Uğraşa uğraşa,
Tanıdık olmayan,
Parmakları, iş görmeye yatkın değil,
Faaliyette bulunmaz halde.
*
Deneyimsiz demirci,

Cemalinin nuruna vurulduğum saniye yandım,
Sinenin odasında boşa nöbet tutar zavallım;
Zarafetin dillerde dolaşan efsanevi Aslı,
Varlığım muhabbetini saklayan engin okyanus.
*
Düşlerimde çehrenin sureti silinmez zihnimden,

Aynı kalmaz hiçbir şey, bu cenkten sonra,
Dururum yine de, devlerin yanı başında,
Nefes alırım belki, gölgelerde ama,
Olamam artık ben, aynı ezilen asla,
Bir figüranım ben, bu eski kavgada,
Değilim elbet, bir yabancı bu oyunda,

Huzurlu diyar,
Şu sessiz liman,
Kalbim dinlenir,
Yarınlar güzel,
Şükür zamanı.
*