Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kusurlu yollarda duran bir ben var,
Validem bahtsız, pederde ayar,
Tan yeri ağlarken nefesim çıkar,
Evvela ismimi Mahmut kılmışlar.
*
Doksan gün bitince düşe inanan,

Ey esirgeyici,
Ne güzel, önüme serildin,
Sana ulaşır ulaşmaz, yüz parçaya bölündüm.
Parçalardan biri ürktü, en ıssız yere sığınmak istedi,
Atardamarından yakaladım ve kuru toprağa savurdum.
Merhametsizliğimi görmezden gelip, zayıf tarafımı bağışlayacak mısın?

Beni bırakma,
Asla böyle bitirmezdin,
Yapmazdın.
*
Yıllar geçti,
Delisin.

Rüzgar eser, dağdan taştan savurur,
Beni ırgalamaz dünyanın işi.
Aşkın narı gelir kalbi kavurur,
Beni ırgalamaz zalimin dişi.
*
Herkes bir telaşla yollara düşmüş,

Aklımı baştan alıyor bu zaman,
Kabul olsun Hak katında dileğim,
Tüttü bacamdan göğe doğru duman,
Kırıldı isyan eden sert bileğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.
*

Bir iç çekiş gizlersin,
Bin mısraya sığmaz.
Bir karanlık çizersin,
Ruha ışık sızmaz.
*
Sayfaları her açışımda,

Benim dünyam bana kalan,
Aklım için hayal olan.
Gerçek deyip bizi saran,
Tozlar gibi göğe dolan.
*
Gözlerimden yaşlar aktı,

Benim garip bahçemde açan bütün güller yar,
Şarkılar mırıldanır sanki ince telli tar,
Dünyayı dolaşsam da bulamam böyle diyar,
Güzel çiçeklerden narin güldeste oldu,
Şiir dinledikçe içime neşe doldu.
*

Anlatıyı incele...
Orada, benim gerçeğim yatıyor!
Gör, o cümlenin akışını,
Bir baştan diğerine, taşıyor fikirlerimi...
Ya o metnin ortasındaki, sağlam yapı,
İşte o, benim kalem,

Hep böyle sürmeyecek,
    bil ki bu durum,
Yolunu gözlemekten,
    gönlüm yorgun,
Bu destan dil,
    yazdığıma kavuşur mu?