Tekrar o sürgün akşamı,
Tekrar o son vardiya.
Kapanış
Ve de,
Şahsımız.
Yıkık bir hane burukluğunda,
Zıtlıkların fırtınasında ruhum tümden yorgun,
Gülen meleğin yüzünde gizlenen kibre dikkat et!
Sağ avucumda nacak sol göğsümde tohum karıp saçıp,
Nefes alırım gerçeği fidan fidan ağaçlarımda büyüterek.
*
İkilemlerin ayazında bedenim baştan üşümüş,
Nefesimi çekerken rüzgarlarda,
Kayboldum senin eşsiz sırlarında,
Yaşarken umut bitmez baharlarda,
Dağları aşıp gelen sen nefesçi,
Gönüllerde taht kuran son hevesçi.
*
Bilek gücü tükendi,
Belki biraz direndi,
Çene yedi darbeyi,
Yere serilip sindi.
*
Ayak kaydı zeminden,
Gözlerini bilirim, o an ne der,
Kızgınlığın, içimde fırtına koparır,
Uzaklaşsan, bu dünya bana daralır.
Ruhun benim ikizim.
*
Suskunluğun, neyi gizler anlarım,
Anlam...
Zihnimden atamadığım,
Duraksamadan yöneldiğim, o ikiz yansıma.
*
Ürkmüyorum ondan,
Lakin çözmeye uğraşıyorum.
Retorik fethetti, bende ne varsa,
Cümleler dökülür, seller akarsa,
Kelimeler yakıp, aklı yıkarsa,
Mantık dediğimiz, dilsiz bir put mu?
İkna denizinde, boğulmak umut mu?
*
Söndürme kalbimizden, o ilahi ateşi,
Sakın ha bu duayı, oynatma hiç yerinden.
Doğsun ruhlarımıza, hakikatin güneşi,
Söküp alma coşkuyu, ruhumun ezberinden.
*
Yükselsin mabedimden, göğe ilahi sesler,
İlahi şerbeti, sundular bir düşte,
Sonsuz bir aşka, o an gönül düştü,
Büyük bir kısmet, dediler bu sana,
Ezelden yazılmış, sevdan bir başka.
*
Her yerde izin, açtım gözlerimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!