Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Uzandım,
----yan tarafıma,
Saman yığınları,
----arasına,
Göbek attım,
----mutluluktan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Eşleştirir
----dünya,
Yöntemleri,
----kendine has,
Gerçekten,
----ama asla,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Tak bir şal üstüne,
Eğer şarkı söylemiyorsa yüreğin,
Yüklenip taşıma,
Acındırma kendine.

Özündeki güzellik,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zalimi, zulmü bitmeyen,
Feryadı, hiç işitmeyen.
Gözyaşlarını silmeyen,
Hayat, acı bir sahnedir.
*
Kibirle, yüksekten bakan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Aynı bahçeden çıkar, gonca da diken de,
Çiçekleri koklayan insanlar da,
Uzak durmaya uğraşırlar dikenden.
Yok mudur bunun bir izahı?
Anlaşılırdır elbet, idraksize zaten.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gönül denen handa, duran halaycı,
Ezelden ezeldir, çektiği sancı,
Ne yâri vardır, ne orada hancı,
Yalnız gezen aşığı, dert dağlıyor.
*
Gece uzadıkça, artar kederi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kaç yazdır açtı güller,
Oysa şimdi, bir tezatlık içinde olsam da,
Artık uslu bir rüzgar olsam da, ne anlamı var?
Her zaman sevmişimdir, yağmurların getirdiği kokuyu.
*
Güzleri kalır, ıssız yollarda gezer,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kudret
----verdi
--------Tanrı
------------sana,
----------------yönetmen
--------------------için,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

İçten isteyip, kavuşamadım.
Beni sana, adak eylediler.
Sırtına kolum dolayamadım,
Beni sana, adak eylediler.
*
Kirlendi, sevgimin elbisesi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Geçti artık, gamlı dünü.
Gördük parlayan bugünü.
Devlet giydi, yeni tünü.
Millet duydu, kutlu ünü.
Tahta çıktı, adalet hani.
*

Devamını Oku