Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Hülyalara dalmış bütün ahali,
Sinsi tuzak kurar elin ricali,
Zulme alkış tutar aklın meali,
Alınsın hemen ağadan hesabı.
*
Geleceği satıp bitirmek hüner,

Baktı hesap çok kabarık,
Sola fertikledi hemen.
Dedi ki bu cüzdan yarık,
Yola fertikledi hemen.
*
Şapkasını alıp baştan,

Çağın, en pespayesini cilaladık,
Sefahat meclisinde, erdem terbiyesi ne bekler,
Kim kimin sırtından geçiniyor, görünmez olduk,
Belalar inmiyorsa, iner üzerimize muhakkak.
*
İnancının başka bir yozlaşmış sapkınlığı, açığa çıktı,

İkiz yollar
Üzerinden,
Süzülür giden atlar.
Bir yaşamı taşır,
Belki birini de buluşturur.
*

Karar alınmıştı,
Hesap yapılmıştı.
*
Bedel ağır çıktı,
Kurumları yıktı.
*

Gözlerdeki o anlık heves,
Kumsaldaki izlere benzer,
Dalga aniden silince,
Zihinde burukluk bırakır.
*
Dudaktaki yarım kahkaha,

Kök saldın toprağa asırlar evvel,
Yüksel heybetli dev, göklere uzan,
Gördün her vakit şanlı devirleri,
Kök saldın toprağa asırlar evvel,
Yüksel heybetli dev, hiç sarsılmadan.
*

Sen
Koş cananım!
Zulmet soluğuma, örtü sermeden.
Koş
Beynimin köşesinde gizlenmiş, masallarım barınır.
Çünkü

Demosten'le beş yüz kırkıncı sayfanın başlangıcı.
*
Paslı demir bir çekici mi andırırdı dilleri,
Sözleri kuşattığı zihinleri kurutuyor,
Diken tohumlarını kanatıp ağlatıyordu,
Zorbaz diye biriydi bu nutkun asıl katili,

Coşkun akan dereler,
Sohbet edelim mi biz?
Çünkü kimle konuşsam,
Hep bir hesap sorarlar.
Hesapları şaşınca,
Selamı da keserler.