Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kayıp bir rüya olacaktır,
----kolektifin gerçeği,
--------unutulmaya mahkumdur,
------------şans, kader, rızık
----------------gibi söylemler,
--------------------özel talebin övgüsüdür,

Eskiden masallarda yaşayan ulu orman,
Efsane rüzgarıyla uyanırdı o zaman,
Göklere doğru kalkan ellerde vardı duman.
*
Kadim suların sesi asırlardır çağlıyor,
Gizemli diyarlarda bir efsane ağlıyor,

Ne denli, geçerli bir sebebe sığdırılır, söyle;
Bilhassa, vakit geçsin diye, zorlamak vaktini.
Zira kaygı, geceleri huzurlu olmak adına, vazgeçilecek bir korunma payı değildir bir başkasına.
O ayırdığın kısım; dikkat et, zehre dönüşür sonra sana.
Yavrusunu gözetmek veya anaç içgüdüsüne bağlı olmayan, bir tür doğalcı bilmece, boşuna harcama saniyenin kıymetini, kendi bünyende.
Bu bir tepki midir?

Dur diyelim, şu kaynak kıyımına,
Harcamayalım pınarları.
*
Kırıldı döküldü, su testileri,
Haydi susuz yolcu, emelim nemi.
*

Bir ateş yakılır usulca derinde,
Bekler zamanını közlerin yerinde.
İslim tutar yürek bir sevda deminde,
Kaynar yavaş yavaş bu gönül evinde.
*
Makineler inler duyarsın sesini,

Yalancı çobansın, yüzsüz gevezem,
Şehirde kahpece gülen asalak.
İnsanı kandıran, utanmaz cücem,
Ankara şehrinden kovulan ahmak.
*
Hırsızlık yapmaktan zevk alan sefil,

Hükmedersin gönül tahtıma,
----o gözlerin ki bir cihan,
Ey canımın canı, takıl bana,
----mühürlenmiş kalbim sana,
Büyülü bir şarkı gibi,
----sevdim seni, bir volkan misali,

Boşluklara sinmiş fısıltıyı duy, asıl mana orada bekler,
Satırların bittiği yerdedir, sessizce söylenen tüm sözler.
*
Metinde olmayan o boşluk kadar, varsın sen bu hikayede,
Gözlerinin değmediği o kuytu köşede, saklı her hece.
*

Ovalardan toprak taşıdım bugün,
Bıraktım avuçlarıma yavaşça,
Tarlalarda dolaştım, ağır ağır,
Kedere buladım vaktimi.
*
Solgun yapraklar biriktirdim bağlarda,

Keder fışkırır şu yanaklarımdan,
Hüzün taşırım bütün mimiklerde,
Zannet ki ecelle el sıkışmışım,
Seyrederken tablonu üzülerek.
*
Karanlık vakitler çıkar ufukta,