Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Uymuşuz,
----geçmişe,
Referanslarımız,
----geçmişten,
Yaşam tarzımızı değiştiriyor,
----ikbal türü konular,

Pek ziyade düşkünsünüz hepiniz,
    kimi konulara devasa anlamlar atfetmeye,
Hoşlanmam asla,
    kimi konularda,
        anlamlar atfetmekten.
Tekil,

Rüzgarlarda savrularak, bukleleri dolaşmış,
Bütün altın taraklar da, korkusundan kaçarmış.
Yedi tepeli dağları, kahkahayla tez aşmış,
Onu gören cüceler de, neşe ile coşarmış!
*
Papatyadan taç yaparak, lülelerini sardı,

Dinsin hüzünlü sızılar,
Dönsün bahtımdaki, kara yazı,
Tan vaktinde, şakıyınca bülbüller,
Konmasını dilerim, talih kuşunun.
*
Yokluğunu duyuyorum asırlardır,

Düzen döner çarkı kırar,
Rüzgar eser dalı yorar,
Etme bulma dünyasıdır;
Vuran eli devran sarar.
*
Sezar Roma diyarında,

Darmadağın olmuş, devran bozulmuştu,
Manasız sözlerle, fikir yorulmuştu,
Bakışlar perdelenmiş, dil tutulmuştu,
Sisliydi ufuklar, yol görünmüyordu.
*
Tersine dönmüştü sanki, çark-ı felek,

Sürekli bir seğirme ve asla durulamama halidir, anla işte devran divane.
Bakır bir tepside zangırdar, kırılır, dökülür ebruli cam.
Aldırmazsın, evvel neydi, kimdeydi gün ortası, çivit rengi boşluğunu geze çıka.
Çatının tepesindeki rüzgâr gülünde, çırpınır nefesi yönsüz fırtınanın.
Anladım, sezinledim, ne de olsa elma ekşisiydi ve nane ferahlığıydı bahar rüzgârı.
Hızlıydı.

Yeise kapılma, devran dönecek,
Zulmetin ordusu, burdan göçecek,
Ayazlar kırılıp, güller gülecek,
Viran bağımıza, nurlar inecek.

Ağlayan sinede, yürekler kanar.
Köhne viranede, ecelin görsün.
Parlak kaşanede, sahte dost anar.
Yoksul meyhanede, çileler sürsün.
*
Şehir yamaçları, hüzünle ağlar,

Gülüşünde kondu,
Ruha sükunet,
Gülüşünde konacak aşa,
Taşa da gülüşünde,
Zaman dönüp, devran şaşıracak.
*