Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Çizgilerin ahengi, fısıldar derinden,
Sözcüklerin pınarı, dökülür içinden,
Dinlenmeden koşarız, edibin peşinden,
Bilgilerin sedası, doğuyor zihninden.
*
Kamışın o feryadı, duyulur uzakta,

Bazen bir kelimeden, bazen bir sesten,
Kimi zaman bir histen, bir nefesten,
Duygularla büyürken, her bir hevesten,
Doğar anlamı, dilinin yüce kalbinden.
*
Durulur içimizde, düşünceleri diri,

Özgün düşüncede bereketsiz,
Yaratıcılıkta yeteneksiz,
Başkasının emeğine hürmetsiz,
Gerçek bilgide temelsiz,
Olanla ilim yapma, adın lekelenir sonunda.
*

Bilginin maksadı ulu,
    geniş kitlelere sunulmalı,
Tahkik eyler sırları,
    keşfedenlerin zihinleri.
Arayışın sancısı,
    kaybolmasın izleri,

Ey tenkitli şu metin, kaynakların pirisin.
Belgelere hükmeden, bilginin nehirisin.
*
Varakı koklanası, pek muteber kitapsın.
Yücedir o gayretin, danışılan tek babsın.
*

Köklerden süzülen bir gizemli hecedir,
Yalnızca tek sayfa, içinde koca çınar.
Gündüzü aydınlık, sırlarla bir gecedir,
Bir kağıt parçası dertlere derman sunar.
*
Okudukça artar içimde akan zaman,

Bilginin özü, düşer ki sayfalara,
Adı kaynakçadır, yazılır kapaklara,
İki bin yirmi beş yılı, temmuzunda,
Doğunca sarılır, bilgece kundağa,
Doğduğu zihinlerde, kavram olarak yaşadı,
Sevimli bir kavramdı o da, değerli bir yoldaştı...

Bilginler piri, durmaz harfleri nakışlarken,
Sayfalar deryasında, engin sırrı saklarken,
Cehalet gecesini, meşaleyle haklarken,
Muazzam derlemeler, hediye kıldı dünden.
*
Düşmanların kinine, aldırmadan savaştı,

Işıl ışıl taç gelsin, taç kavgası gelmesin,
Taç giyenler maziye dalıp, hayal görmesin...
*
Bir döneme simgeydi, o süslü altın başlık,
Koskoca bir krallık, yaşadı hep şaşkınlık...
*

Zaman su gibi akar, durmaz engine taşar,
Mantık rehber olmazsa, insan yolundan şaşar.
Cehaletin yüküyle, gölgelenir yarınlar,
Akıl yelken açarsa, en sarp engeli aşar.
*
Bilimin ışığında, canlanır bütün hayat,