Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Hedef büyük, atan şaşı,
Yere düştü gözün yaşı.
Vuramadı hiç tahtayı,
Çatık durur hep o kaşı.
*
Topu diktik yüce dağa,

Sen bakışlarına, deniz rengi serip süzüyorsun ya,
İçimde bir yaz müjdesi,
Kırpıyor perçemini, koyu mavi sükûnetim,
Bir de, ela parıltılar ekliyorsun ya,
Öğle vakti, lakin kapkara yokluğun.
*

Öz yurduma yüz sürdüm, sen el vurdun,
Milli ruhum sızladı, uzak durdun.
*
Destan yazayım dedim, dili tuttun,
Bana sırt çevirerek, tez unuttun.
*

Dipsiz bayırlardaydım, yokuştan çukura inerken,
Ve dağ gibi inatla gözledim, beni düzlüğe atacak patikayı..
Lal feryatlarla adımladım..
En çok da, sırtımın kamburundan süzülen terlerimle, taşıdım yükü..
Sonra, zahmetimken rahmetim oldun..
Islak yokuşlarda, ayak izim oldun..

Hayrete düşürüp, büyülese kızı,
Ufuğa bakar hep, içindeki sızı.
Neden ve niye der, uzanmış gizlice,
Dayanağı neye, sırlıdır bilmece.
Aşk biraz delidir, gerçekten apansız,
Sanıyor yarini, gelecek zamansız.

Deyim derler, dilden dile yayılan,
Söylenir dille, her kalpte ayılan,
Cümlelerin birleşip, yığın yığın,
Söyleriz her yerde, her olayda hap.
*
İnsanlar konuşur, her bir günde hep,

Hepimizin teknesi,
Nereden geldiği bilinmez,
Reise teslim edildiğinden beri,
Sürükler bizi, yetersiz bir muhakeme.
*
Ta, yeniden piyasaya çıkmış teli,

Evrensel sevgi dedin komşuna diş biledin,
Dara düşünce koşup el uzatanı yedin,
Dostluk türküsü yakıp sapanla cam indirdin,
Sahte aydınlık yüzün karanlığa büründün,
Eşitlik nutku atıp masumu ezip geçtin,
Balinaya ağlayıp yanan canı hep seçtin,

Sanal âlem koca rüya,
Bakışlar hep oldu yalan.
Sözde güneştir o güya,
Nakışlar hep oldu yalan.
*
Ya üç saat, ya üç hafta,

Aklımdan geçenler, film karesi,
Dostum arıyor, benim kuzenimi,
Bambaşkaydı o yıl, iyi giyimli,
Hep o tutuyor, elinden herkesi.
*
Bambaşka yere, varıyoruz şimdi,