Şakaklarım, zonklayıp inledikçe sızlar,
Hedefim silindikçe, girdaplar kin kusar,
Meltemler, bedenime çarpar günahları,
Karanlık koyulaştı, yitip gitmekteyim,
Parlak güneşi bilip, meftun kalmak masal,
Pusulam kırılınca, nasıl ize varsam,
Yaylalar başına, duman çökünce,
Yiğitler, meydana çıkıp sekince,
Mızrabın ucuna, derdin dökünce,
Sazında, doğruyu çalanlar hani.
*
Ozanlar, kopuzu ele almalı,
Hapsolduk şu zamana,
Kilitlendik bu devirde,
Gelmeyecek asla gündüz,
Yitirdik güneşi.
*
Yenildik uzaklaşırken bayağılıktan,
Gerçeği duyanlar kavuşur nura,
Yırtık çuval tahıl taşımaz dostum.
Terlemeden fidan dikilmez kıra,
Haram mal kimseye yaramaz dostum.
*
Zahmetsiz varlığa konarım rahat,
Beyaz pencerelerde çizikler var,
Halim, onulmaz koca bir hasar,
İsyan yolculuğum, içimde patlar.
*
Dönmüyorum o yasaklardan,
Yüzleri sahte karanlıklardan,
Harflerden doğdu nakış,
Kalbi vecde daldıran.
Yanık aşka bir bakış,
Ruhu nura saldıran.
*
Sözcükler bulunacak,
Harfler için kaygılandım,
Kitaptaki kelimelerle,
Devindi zihnimde fikirler,
Alfabetik dizimlerle.
*
İnsanı insan yapanları,
Harfleri dizerim, gizli sıraya,
Mana arıyorum, daldım araya,
Zihnim yorulmuyor, böyle gidince,
Cümleler çıkıyor, köhne saraya.
*
Çareler ararım, derman tendedir,
Mühimdir ahengi kurgulamak, sözcükleri art arda sıralarken.
Cümlelerin tertibiyle, aklımızdaki nizamı yansıtır mısralar.
Fikirlerin örgüsünü örerken, beynimiz hudutları paralar.
Metinlerin inşasında, kalemimiz coşkuyla kağıdı yaralar.
*
Yüce destanlar oluşturulur, harflerin ahengine tutunup.
Uçsuz bucaksız, suskunluktu bulvarlar
Bitmemiş hikayeler,
Düşmüş ilk kıvılcımlar.
Ne güçmüş dostum,
Zihnimdeki her simgeye, öz malım demek.
Sokrates işitse, haline şaşar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!