Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Siler kederi,
----çalınan melodi,
Tatlıdır,
----sabah meltemi,
Duygu seli olur,
----insanda esinti,

Gönlümden kazıdım izleri,
Sakladım derinde gizleri,
Buz kesti ruhumun odası,
Tükettin, saf gülen yüzleri.
*
Zalimmiş niyetin, pek katı,

Keşke rastlasaydım sana, tekrar burada,
Şükranlarımı sunardım, dostluk bahçemde.
Laflardık halimizi, dönen zamanlara göre,
Ne çabuk anlamını yitiriyor, şu anlar da.
*
Bin yıl sürmeyecekse, verdiğin sözlerin,

Ufukta beliren o karartı, keşke sen olsan,
Duyulur ayak seslerin, şehrin en kuytu köşesinden,
Sanki peşimizde efsaneler, devler ve gulyabaniler,
Kaçtık seninle, Babil'den beri hiç durmadan,
Mührümüzü vurduk, geçtiğimiz her zamana,
Kimine Kerem dedik, kimine Aslı bu sevdanın,

Gösterişçiler, acıyı pazarlıyor Miranda,
Kalpsizlerin suretleri ağlıyor,
Zihnim senin hâlini düşünüyor;
Ötekiler farklı yalanları,
Kader bütün varlıklara.
*

Her yerimde, pür neşeyle coşarım,
Şarkı benim, ritim benim, dans benim.
Bu keyifle, ruhumu da aşarım,
Şarkı benim, ritim benim, dans benim.
*
Düşünceli, durgun duranlara,

Masken indi asıl çehreni gördüm,
Yalanların bitti gerçeğe döndün.
Sahte gülüşlerin ardı zifiri,
Kibirden kuleyi kökünden böldüm.
*
Ruhundaki boşluk sırrını verdi,

Her yüce dağın, bir uçurumu var,
Düşmem diyenler, hep ayağa baksın.
Zirvede rüzgarlar, sertçe uğuldar,
Kibiri kuşanan, toprağa baksın.
*
Eski sarayların, tozlu rafları,

Kaplanım diyerek fırlayıp koşar,
Tepeler aşarak dağlardan taşar,
Çamurlar içinde sevinçle yaşar;
Ruhu pislik kokan kibirli ahmak!
*
Şişirmiş göbeği haram yutarak,

Ağır postallarla toprağa vursan,
Zalimin adımlar yolları ezer.
Sertçe tabanları taşlarda kırsan,
Kibirli ayaklar insanı ezer.
*
Masum bedenleri çiğneyip geçer,