Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Hangi eylemi gerçekleştirirsen gerçekleştir,
İyi bil ki,
Bu akıntıda kürek çekmekle, mesafe katedilemez,
Yazgı,
Sen o dalgaları görmeyi reddetsen bile,
Çabalaman beyhude olabilir.

Tanıtın kendinizi koca cihana,
Çıkın ortaya artık yiğit erenler,
Gösterin gücünüzü ulu divana,
Şanlı tarihe adın yazıp geçenler.
*
Gözleri ufukları delip geçiyor,

Şu dünyanın ziynetini, boşluğa saldım,
O uçsuz bucaksız, denizlerine daldım,
Tüm ruhumun neşesini, rüzgardan aldım,
Ey yarenler, gelin soframa şeref verin.
*
Gizli sarayların, kapılarını açtım,

Daha dün serin koylardaydık,
Sırtımızda pullarımız,
Ağzımızda yosunumuz,
Çırpına çırpına,
Sulara dalarak,
Nasıl da yüzüyorduk deryada.

Çiğneyip kemireceğine,
----dişlerinle tırnaklarını,
Tüketip yutsan keşke,
----bakışlarınla yıldızları,
Göklerdeki bulut kümesi,
----bir elimdeki yağmur,

Her verdiğin izninle,
Koparıp alırdı, bir kısmını daha,
Yıpranmış, inanç giysisinden,
Çözüldü kirpiğinin iplikleri, her daldığın düşten,
Bir şafakla sürdü gün daima, artıklarını boşaltırken.
*

Köyüm toprağına iner inmez bahar,
Minik ellerimde canlandı umutlar.
Beyaz beşiklerde uyurken sabahlar,
Nakış nakış dokunurken serüvenim.
*
Fatma hanım sevgi selini akıtan,

Sakince kapatıp, bu eskimiş takvimin yaprağını,
Umutla bakıyorum, önümde uzanan yola,
Yeniden kurdum, yeni bir şafakta ruhumu,
Bir melodi duydum, taptaze kalbimin ritminde,
Atıp usulca, geçmişin ağırlığını omuzlarımdan,
Koştum, geleceğin vaat ettiği aydınlığa doğru,

Kapılıp bir serüven rüzgarına,
----kalkıp Erzurum'dan, gelmiş buralara,
Ne yapsın, bulmuş ordan burdan,
----bir grup arkadaş kendine,
Tutsak edip ruhunu,
----müptelası olmuş bayağı işlerin,

Servet için, engine taştık,
Kibir ile, dağları aştık,
Sustu, dünya fani diyenler,
Gizli gizli, yollardan şaştık.
*
Ruhlardaki, onuru yaktık,