Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Gönlün otağına varsın yiğitler,
Hakkın meydanında hal bulsun erler.
Aşkın yarasını sarsın yiğitler,
Hikmet çeşmesinden sel bulsun erler.
*
Haydi haydi haydi, şen ola yiğit,

Kapına yüz sürüp ermek dilerim,
Bencillik putunu at Yüce Hüdâ!
Alevin koynuna girmek dilerim,
Bencillik putunu at Yüce Hüdâ!
Hikmet deryasına kat Yüce Hüdâ!
*

Sinsin yürür hilebaz, gizli saklı yollarda,
Kirli işler döner hep, loş karanlık kollarda,
Tuzak kurar hainler, o en çetin zorlarda,
Kavrulur masum yürek, sönmek bilmez korlarda,
Sinsi pençe uzanır, var olanı aşırır.
*

Hilekar maskelerden saklanarak kaçardım,
Karanlık köşelerde aydınlığa uçardım.
Gösterişli yüzlerden engelleri aşardım,
Yüce Yaratıcı'ya avuçları açardım.
*
Pınarlar şefkat ile göğüslere çağlasa,

Çaldığım mısralar vicdan yakıyor,
Cezamı kalbime yatır sessizce.
Emeğim sahtedir yalan akıyor,
Hüznümü ruhuma batır sessizce.
*
Kopyası çekilmiş kağıtlarım var,

Kadın eksik, hüzünlü bakar,
Gecesinde, karanlık akar,
Gündüzleri, aydınlık saklar,
Ateş gibi, onları yakar.
*
Kaçıyorum, bıkkın insandan,

Gözlerin sanki, bir kitabı heceler,
Anlatılır en uzun, en koyu geceler,
Suskunluğun, hangi manaları saklar,
O ruhunda, hangi eski anılar parlar,
Çözerim dilindeki, tüm bilmeceleri.
*

Varlığın...
Gökyüzü değilsin, bulut değilsin,
Güneş değilsin, ışık değilsin,
Bahar değilsin, mevsim değilsin,
Ruhumun yegane gıdasısın...
*

Bedenim uyuşmakta, ferim sönüp bitmekte,
Zihnim derin loşluğa, savrulup da gitmekte.
Şuurum parçalanıp, dizlerden güç çekildi,
Karanlık denizlere de, benliğim döküldü.
*
Gözlerim kapanıp, hep takatim eksilmekte,

Ve sen, besteler gibi tınlıyorsun,
Biraz ezgi,
Biraz boya işte,
Sevincinde kalıp,
Kederinde boğuluyorum.
*