Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Unutulmanın
----adıdır
--------aşk,
Seni
----göremediğim
--------günlerin

Dokumacılık yapardı, çarşıdaki dükkanında,
Emek veriyordu, atadan kalma o yerde.
Dükkanına gelen, her bir müşteriye,
Giysiler sunuyordu, yünden dokunmuş.
*
Uzun yıllar çalıştı, büyük çabalarla,

Koklanır
----ve
--------solunurken,
------------is,
----------------kir,
--------------------asit

Zalimin devranı, sürmez akıbete dek,
Ufuktan seherin, nurlu ışığı doğdu,
Birleşin, toprağın her sokağında bu an,
Boyun eğmek yasak, kalkın ayaklanma var.
*
Cesaret kaybolmaz, hiddet tükenmez bizde,

Zaman tana yaklaşırken,
Bin kere sevinirim,
Parıltıların düşüne,
Çağlayan ışık alemine.
*
Suretleri anımsadın mı?

Kasvetle sarılmış, koskocaman alemler,
Boralar dinlenmiş, çiğ düşmüyor toprağa,
Engin ummanların, heyecanı bitmiştir,
Eski devirlerin, sertleşen zeminleri,
Çağlayan pınarlar, durulup sükut etmiş.
*

Çağsal çöküş dediler,
----kırılma olarak adlandırdılar,
--------bilinse de bu durumlar,
------------toplumsal çöküş oldular,
Çalışıyordu üretim tesisleri,
----mesai yapılıyordu işyerlerinde,

Aklı mı, sanatı mı iyi,
Bilmeyiz sınıfı, kesimi,
Boşluktan, keder yapar ilimi,
Cahilin biri.
*
Bir fikir üretmeye, korkar da,

Birisi
----olduğu
--------yerde,
Bakamadı
----birisi
--------herkese,

Zenginliğim dildedir, efsanedir sarsılmaz,
Heybetimle yürürüm, kudretime doyulmaz,
Yükseklerden uçarım, alçaklara sapılmaz,
Zavallı yığınlara, yukardan caka satsam.
*
Kumaşlarım ipektir, mücevherim parıldar,