Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Bahar yelleri eser bahçede gül açar,
Mis gibi kokuları etrafa nur saçar,
Sevdalı aşıkların derdi hemen kaçar.
*
Peteğinde bal gibi gülün özü derin,
Bu güzel manzarada ruhum olur serin,

Zaman değişmiş de devir o biçim,
Kan ağlar kaburgam, yanar bak içim,
Bir garip yolcuyum, kalmadı gücüm,
Gülüşler sahtedir, yalan o biçim.
*
Yüzüne gülenler arkandan atar,

Tozlu yolları, adımladım ben dün,
O zamanlar, hayat tatlı bir düştü,
Mazi rüzgarını, soludum bütün,
O zamanlar, hayat tatlı bir düştü.
*
Misket yuvarladım, çelik çomakla,

Kes sesini, güvenme hiç kendine!
İnme sakın namuslunun dengine!
Dön de bir bak aynalarda rengine!
Rütbe alma, şöhret satma haybeden!
*
Sözler verme, haksız para toplama!

Ruh, ne kadar yavaş ilerler,
Bekleyince demlikte çay,
Bir o kadar yavaş,
Gölgeler uzar, akşam çöker,
Bu şehrin, en uzağındayım,
Kimseler tanımaz, bu yüzü,

Sabah ezanıyla kalkar,
Güneşe umutla bakar,
Alın teri suya akar,
Hayırlısı olsun sonda.
*
Tarlanın taşı boldur,

Hayırsız, vefasız bir tohumdum ektiğin,
Soldurdum o gül yüzünü, pederim.
Kusurluyum, baştan aşağı hata yüklüyüm,
Gölgelendi sayemde, o pak ismin.
*
Yüzünü güldürecek, bir nesil olamadım,

Dere kenarında, mor çiçek açar,
Yazın sıcağında, serin duruyor,
Rüzgâr kokusunu, etrafa saçar,
Asırlık bilgelik gibi duruyor.
*
Toprağın içine, kökünü salmış,

Haykırsam ismini, yankı vermeni umarım?
Babil'in, güneş tenli ilahı,
Kerpiç tapınaklı, kadim Sümer sokağında...
Halhal şıngırtılarını, işitmektir arzum.
*
Ertelemeden güzü,

Haylaz bir ruh vardı, bizim gençliğimizde.
Masalımızın, masalsı bir tarafı kalmadı.
Birden bire, ayrılık düşüncesine daldı.
Gitme desem de o duramadı, durmadı.