Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Ezildim nice vakit,
O, gri duvarlı dehlizlerde,
Ucu bucağı olmayan, tasalarımda,
Kim bilir, kaç takvim eskidiğinde.
*
Paslı masamda,

Çiçek açar, dağlar pırıl pırıldır,
Sular akar, dere şırıl şırıldır,
Bahar gelir, rüya mırıl mırıldır,
Rüzgar eser, okşar tüm ormanları,
Fık fık eder, coşar can damarları.
*

Fikirlerin, sisli ovası,
Akılların, boştur kovası,
Zor bulunur, yaban yuvası,
Fırtınayla eser, şu poyraz.
*
Uçuruma varır, adımlar,

Pasla çürütülmemiş, aklının sarsılmaz tuncu senin,
Şekil verebilir mi, örsü ve çekici bilmeyenler,
Ruhsuzca perçinlerler, demiri bükmeyi bilenler,
Yürüyün ey düşünürler, fikirlerinizin o demir tınısıyla.

Fikri aldım kalemimden,
Budur tezli koca roman,
Söz döküldü hep dilimden,
Okuyana derim aman!
*
Köyden Ali kente gider,

Bir gece yarısı dolaşıyorum,
Ayaklarım boşlukta, zihnim binbir fikirle karışırken,
İyice kördüğüm oluyorum,
Bilinmez çıkmaza girerken; kalbim yorgun,
Yolum sarmaşık, sanki son çaremi arıyorum.
*

Erişti uyku saati, masum sabiye şimdi.
*
Ay ışığı doluverir, ak odasına hemen,
Parlar gökte yıldızlar, uçsuz bucaksız mülkte hep,
Melekler sarar saf ruhunu, ipek kanatla tek,
Şefkat dolu, umut barındıran yarınlara koş.

Kanlı bakışlarla, masumu ezen,
Karanlık yüzüyle, sınırı çizen,
Zehirli diliyle, ortada gezen,
Fikrini dayatma, iğrenç ahlaksız.

Aklın sonsuz denizinde, filizlensin özgür fikir,
Karanlığın perdesini, yırtıp geçsin özgür fikir,
Zincirlenmiş beyinlere, şifa sunsun özgür fikir.
*
Zaman boyu hiç durmadan, yanan güçlü bir ateştir,
Cahilliğin buzlarını, eriten o kor güneştir,

Fırça atıldı,
Canım sıkıldı,
Patron kükredi,
Zihnim takıldı.
*
Kızdı usta bak,