Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Dil, en eski zehirdir, ruhun derinlerine sızan.
Fakat, irfanına, yabancı kalmayasın katiyen.
Dil ki, kelâmın o gücünden habersizce söylenen,
Acizliğe hevesle, lisanın kibrine aldanan,
Öyle ki evrende, geveze, laf cambazı hatibin,
Yalanlarına kanmış nice zihni, ortak etmiştir.

Hevesler içinde, alev yakınca,
Beklenen o haber, dünden bakınca,
Dudaklar titreyip, ismin akınca,
Aşkı fısıldıyor, o dilber peri.
*
Karanlık odada, ışık sönüyor,

Kalbimiz sana doğru süzülüyor yavaşça,
Kolda güç kalmadı, çırpınsam ne çıkar ki,
Kalbim acıdan arındı, haykırsam ne diye,
Dilde kelime kalmadı, şiirler okusam ne fayda.
*
Övgüye değmez, betimlemenin en yücesi,

Yorgunluk! Yüzümü, içimi sardı;
Umutsuzluk tohumu ektin, kardın,
Dokunduğun her şey, karardı, soldu,
Güne karanlık gölgeler getirdin!..
*
Diyorlar ki; hani çözüm nerede?

Ağır işler yüklenmek, bir insanın gücünün tükenmesi gibidir,
Zor görevlerle uğraşmak, çöküp de ayakta durmak gibidir,
Boş hedeflere çabalamak, rüzgara kum çizmek gibidir,
Durmadan didinmek, kendini tüketmekten başka bir şey değildir.
*
Kuvvetim bitti sanki dün, bugün her şey bambaşka,

Sundum dilekçemi,
    ayın başında,
Eşimin sağlığı oldu,
    sebep başta,
Bu iş olur dediler,
    durdum şaşta,

Zar attığım masalar, yegane barınağım,
Şatosunda köşkünde, dilek tuttum sanmayın,
Alın bütün taçları, yıkılsın sığınağım,
Armasının isminde, dilek tuttum sanmayın.
*
Kırdım bütün putları, kırmasam ne çıkardı,

Gönlünün çağrısıyla beni işitmeni dilerim
Umudunu yitirmeyi kes
Ve bana inan
Seni gönlümün kanatlarında taşımak isterim
Sevdamın özüne
Sevgi atına binmeni isterim

Sızına kavuşmayı dilersen,
Evvela belirle.
*
Sızına kavuşmayı dilersen,
Üç ile dört yedi etsin söyle.
*

Fikrini serbestçe salma rüzgara,
Kapılıp gidersin dipsiz sulara.
Huzuru bulamaz düşen ağlara,
Aklının gizine, daldığın anlar,
Zehiri yutarak acı tadanlar.
*