Çoğu zaman kararır kalbimin odaları,
Perdelerim çekili olur çoğu zaman.
Bir nefes çeksem içime buz keser yüreğim,
Bundandır eksilmeyen dağımın dumanı,
Bundandır cümlelerimin tamamlanmayışı.
Her bakışım hüznün adresine çıkar,
Her susuş biraz daha derinleştirir içimi.
Ne anlatsam eksik kalır, ne saklasam fazla gelir.
Bundandır kendime bile varamadan yoruluşum.
Bundandır geceye müptela oluşum.
Kirpiklerim hep ıslaktır benim.
Kalemimden eğreti dökülür kelimelerim.
Noktayı koyamam, yolumu düzlüğe çıkaramam.
Bundandır sinemdeki sönmeyen ateşin sebebi,
Bundandır duygularımın mahzunluğu giyinişi.
Bir ben var içimde erişemediğim,
Bir de bana musallat gönül serzenişim.
Ve belki de bundandır...
Her sabah biraz daha eksilerek uyanışım,
Bundandır her gece kendime bile uğrayamadan kapanışım.…
Döndü Dülger
Kayıt Tarihi : 5.07.2026 16:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!