İÇİMDE KALAN HAYAT
Kalbimde bir hayat var,
Yaşamak isteyip hiç dokunamadığım.
Sanki kapısı açılmamış bir sabah gibi,
İçimde bekleyen bir ömür.
Bazı yollar hiç yürünmedi,
Ama ayak izleri hâlâ içimde.
Bazı sözler söylenmedi,
Ama yankısı susmadı bende.
Ben,
Olmamış ihtimallerin gölgesinde büyüdüm.
Bir “belki”nin içine sığdırdım kendimi,
Bir “keşke”nin ucunda kaldım.
Ve en çok da şunu öğrendim:
Yaşanmayan hayatlar da yorarmış insanı,
En sessiz yorgunluk
İçte kalanlarmış.
Şimdi içimde o hayat hâlâ duruyor,
Ne tamamlanıyor ne bitiyor.
Sadece bekliyor…
Beni mi, yoksa cesaretimi mi, bilmiyorum.
YÜCEL ÖZKÜ
29 Haziran 2026/08:01
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 11:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!