bu akşam
son kez ağlayacağım
gelmişime geçmişime
aşklara sevdalara sevmelere
son kez sitem edeceğim
seni tanıdığımda henüz yirmili yaşlardaydım;
biri elimde, biri belimde iki bebekle.
ilk görüşte sevdim mi, hiçbir fikrim yok;
gücenme sözlerime.
sen de bana benziyordun aslında,
onca yıllık yaşanmışlığın tortusunu silmek kolay olmasa da
tuttum bir ucundan, başladım ince eleyip sık dokumaya.
mutluluk veren ne varsa topladım etrafıma;
acı ve kederlerimi paratoner gibi uzaklaştırsınlar diye.
nasıl ki ay ışığı sevdirmişse leylak rengini...
seni yıkık duvar diplerinde
ilk gördüğüm andan bu yana
hep sevdim, aldırmadan hoyratlığına
Akşam kızıllığı sardı her yanı
Beklerim yolunu dönecek misin
Hayal mi gerçek mi gördüğüm seni
Beklerim yolunu dönecek misin
Dönüp de gözyaşım silecek misin
Bir garip yel eser durur başımdao
Yağmur belli değil kar belli değil
Hep ömrümden çalıp gitti seneler
Zarar belli değil kâr belli değil
Sevince yürekten sevmeli insan
sen yine bahçeden geldin
ben elimde ısıttığım su ibriğiyle
seni bekliyordum
hatırlarsın işte gelince
ıslak olmasından çekindiğimiz
bir taş vardı evimizin önünde
o bilmez denizi, ben de canımın içi
dereleri iyi biliriz; mütevazıdırlar
kadir kıymet bilene her nimetten sunarlar
kızdığı zamanlar da olur insanlara
köpürüp çamura bulandığı anlarda...
Bir yıl oldu sen buradan gideli
Seni çok özledim, ben geldim baba
Çok ağırdı sensizliğin bedeli
Seni çok özledim, ben geldim baba
Evlatlarım beni özler bilirim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!