Gönlümün Sürgünü Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Gönlümün sürgünü başladı sessiz,
Zaman kum saatinde erir usulca.
Gurbetin yolları sisli ve dipsiz,
Yabancı ellerde ömrüm yorulur.

Gözyaşım dökülür kurumuş toprağa,
Hasretin ateşi sarar ruhumu.
Kuru bir yaprak gibi düşün dalıma,
Yılların yükü biner omuzlarıma.

Yalnızlık odasında saatler durur,
Gölgesiz duvarlar üzerime yürür.
Rüzgârlar eski bir şarkı mırıldanır,
Uzaklardaki sılaya can uzanır.

Yorgun argın adımlarla yürürüm,
Akıbeti bilinmez yollardayım.
Her köşe başında seni ararım,
Kapanmaz yaralarla baş başayım.

Aynalar yabancı bir yüz gösterir,
Zaman saçlarıma beyazlar ekler.
Hangi rüzgâr bu sessizliği bilir,
Gönül yurdumdan uzak bu nehirler.

Gecenin karanlığı çöker üstüme,
Yıldızlar sönük birer mum gibidir.
Hüznün demiri kilit vurur sesime,
Bu gurbet elde ömrüm erimektedir.

Yolun sonu görünür ufukta artık,
Toprak çağırır ruhumu derinden.
Gönül yurdumdan ayrı kalan bu varlık,
Kurtulur nihayet bu kahreden derinden.