Ağladım Anne Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Ağladım anne…
Gözümün bendi yıkıldı bu gece.
İçimdeki barut patladı.
Korkumdan sakladığım o yaşlar
Yanaklarımı yaka yaka aktı.

Devrildi arkasına saklandığım dağ.
Boynum bükük kaldı.
Çaresizliğin kucağına düştüm.
Hangi söze tutunsam elimde kaldı.
Hangi kapıya varsam yüzüme kapandı.

Ağladım anne…
İçimdeki o lekesiz çocuğu koruyamadım.
Bu gaddar dünya kırdı kanadını.
Dizimdeki yara değil canımı yakan.
Göğsümdeki o derin uçurum kanıyor.

Geçip gidiyor insanlar.
Sahte tebessümler fırlatıyorlar üzerime.
Ben kendi harabemde kaldım.
Kendi sesimin yankısına sarıldım.
Hıçkırdım durdum.

Ne zaman güçlü dursam
Bir kat daha ezildi ruhum.
Ne zaman "tamam" desem
Yeni bir fırtına koptu sığındığım limanda.
Tükendi avuntular.
Gecenin katranına bıraktım kendimi.

Ağladım anne…
O dualı elin alnıma değse
Geçerdi belki bu amansız ayaz.
O kokun üzerimi örtsse
Sönerdi bağrımdaki yangın.

Ama yoksun…
Bu gürültülü kentin ortasındayım.
Gözyaşımla ıslanan yalnızlığım var sadece.
Kendi hıçkırığımla baş başayım.

Ağladım anne…
Çok ağladım bu gece.
Kelimeler bitti.
Işıklar söndü.
Yürek sızladı.