Ahım Senden Yadigar

Söndü kalpteki ateş; gölgeler sardı yolu.
Soldu cennet bahçesi; kırıldı ümit dalı.
Sustu sevdalı bülbül; çöktü dağlara gece.
Yandı sinemde sızı; düğümlendi her hece.

Bitti ömrün baharı; esti yaban bir rüzgar.
Soldu gençlik gururu; çöktü ıssız bir diyar.
Yitti tatlı rüyalar; kaldı bağrımda bir ok.
Söndü eski sevdalar; artık hiçbir ümit yok.

Düştü yaprak dalından; sardı ruhu bir çile.
Soldu al renkli gülüm; gitti yar da el ile.
Sustu feryat içimde; sönüverdi o çerağ.
Yandı bağrım gizlice; kaldım artık pek ırak.

Baktı gözler yollara; gelmedi hiç kimse bak.
Çöktü matem dünyama; söndü en son bir ocak.
Kırıldı tüm kanadım; uçmadı ruh göklere.
Mahvoldu son muradım; düştü başım yerlere.

Doldu çillem nihayet; bastı bağrımı gurbet.
Kalmadı hiç cesaret; soldu son açmış ziynet.
Sustu artık bu dertli; kapandı tüm kapılar.
Yitti ömrün serveti; kaldı yâdigâr ahlar.