Hasretin Sürgünü Şiiri - Madu Bellaa

HASRETİN SÜRGÜNÜ

içimde küllenmeyen amansız büyük yangın,
Adın düşer gecemin en kimsesiz yerine.
Yokluğun kat kat büyür içimde azgın azgın
Ben düşerim koyu karanlıkta derine

Bütün sevdalar veda taşıryor kederinden,
Gül açsa bile saklar vedasını çiçekler
Kalpler en çok severken incinimiş derinden,
Bilmem duyanlar buna ayrılık diyecekler

Bir bakışların kaldı hatıralarda durgun
Ne yana dönsem aynı gölge karşımda durur
Ne yaparsam yapayım nafile yürek yorgun
Halimi geceleri sade dört duvar görür

İçimde esen rüzgâr savurur umutları,
Savrulan yaprak değil, ömrümün izleridir.
Dağılmaz artar ömrün kapkara bulutları
Kalan yalnız yaktığın ateşin közleridir

Kirpiklerim demirden parmaklık gecelere,
Bakışım hayaline meftun sana sürgünde
Gözlerimde damlayan yaş akar yücelere,
Yüreğimde büyüyen hasret dinmez bugünde

Elim mahkumdur sanki cefa vurur içime,
Özlemin içerimde sessiz büyüyen yara.
Zaman geçtikçe kalbim mahkum kahır göçüme
Artık ben bitkin düşüyorum beklerken çare

Adını andığımda yüküm hep ağırlaşır,
Saatin tiktakları susar derdin çoğalır.
Yokluğun zifir gece duvarlar sağırlaşır
Ve insan çok sevdiği an yürekten dağılır

Ey yüreğimin sönmüş küllenmeyen ateşi
Ne senden geçebildim ne senin nazlarından
Ey gönül şafağımın sessiz doğan güneşi
Bir selam gönder bana sıcacık yazılarından

MADU BELLA
10.07.2026