Güneş battığında
ayrıldın benden.
Gecenin karanlığında
izini kaybettirdin sandın.
Ne haldeyim diye
dönüp bakmadın.
Çaldım kapısını azrailin.
Dedim; "Ben geldim."
İstifini bozmadı, soğuk ve durağan bir sesle; "Hadsizlik etme.
Ben zamanı gelince gelirim." dedi ve sustu.
Dilim kendinden emin ve küstahça karşılık verdi:
"Üstad, sen hep zamansız gelirsin.
Kalbim kıldan incedir
senin uğrunda.
Celladım merhamete gelir,
inanırım senin uğuruna.
Bir kuş telaşında yüreğim,
Sen istersen yanalım.
Kavuşarak kavrulalım.
Ya da istersen yanalım.
Ağlayarak ayrılalım.
Ben sana amadeyim
Bir zerre bir damla
olamadım hayatında.
Bir kere, bir defa
uyanamadım merağında.
Bir an bir saniye
Bu geceler asla
Kimsesiz kalmıyor.
Bu sonsuz karanlığın içinde,
Sayısız yalnızla kucaklaşıyor.
Bu gecelerin kundağında
Dünya dar gelirdi bana
ayaklarımı yerden kestin.
Ne varsa hayatıma kabus gibi çöken
hepsini bıçak gibi kestin.
Kara bulutlar
Yedi kere aşmışım tepeleri,
bin yılın eskisinde eskimemiş,
asrın yenisinde gerilemişim.
Kilisemde doymuş,
camiimde uyanmışım,
Zaman akıp gidiyor,
hayatın koynunda.
Koşan kaçamıyor,
duran yakalayamıyor,
herkes hevesinin noksanında.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!