Görkemli Bakışların Şiiri - Fikret Adımol

Görkemli bakışların
korkuturdu sevgimi,
kaçardım gözlerinden
gösteremezdim kendimi.

Duyardım kokunu
geçerken umursamazlığından,
sen çizerken kaderinin yolunu,
ben vaz geçerdim solumdan.

Hem farkıma var isterdim
hem ya fark edersen diye ürkerdim.
Bu kimsesiz sevgimi,
ben bile sahiplenemedim.

Gecelerimi uyuturdum senle,
bir umut, bin hevesle...
Her sabah beklerdim aynı köşede,
her sabah aynı mahzun hikaye...

Şimdi kim bilir hangi saadetin kollarındasın?
Ben molalarda, sen yollardasın.
Belirsizleşiyor sanki suretin gözlerimde,
ben aynalarda, sen sırlardasın.

Ben aynalarda, sen sırlardasın.
Sen benim korkularımın sınırlarındasın.