Ağır yollarda
Adressiz kaldım.
Tüneller açtım ruhumda
Manzarasız kaldım.
İlerledikçe uzaklaşıyor ışığım,
Beti benzi atıyor sarılığın,
Kapatması oldum sanki karanlığın,
Savunmasız kaldım.
Dönüşsüz yollarda
Terse kaldım..
Doğrucular çoğaldı karşımda,
Amansız kaldım.
Çarpıldıkça artıyor kırımım,
Canımla çekişiyor yazgım,
Düşmesi oldum sanki yarların,
Zeminsiz kaldım.
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 13:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Yollar kadere açılır ya da kapanır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!