Salih Karagöz Şiirleri - Şair Salih Karagöz

Bu gün
Günlerden hüzün
Aylardan yine sen
Aynalarıma vuruyor
Gözalıcı güzelliğin
Isınıyorum

O gün ben değil bizdik
en güçlü zırhları, göğsümüzde erittik
bir seda gibi derinlerden yükseldik
vatana can verdik, tatlı şerbetler içtik..

Penceresi yola bakan bir acıydı benim ki
Ne bir yolcu işitti
Ne gözler gördü
Çok mevsimler değişti
Zamana yenik düştü

Şu karşı dağlarda
Kuşlar uçuyor
Sürü sürü kuşlar
Havaya kalp çiziyorlar
Ne de çok severler
Bir bilsen

Geceden uyuyakalır, yorgun bedenim
Ayak bastığın o sokakları, ben de gezerim
O beğendiğin dökümlü gelinlik
O ışıklarını parlattığın, mağazaların
O altında oturduğun ağacın
O iskelede denize fısıldayışın..

Bir ağacım
sevgi ormanında
dallarım var göğü sarmalayan
bir ağaçkurdu bir ağaçkakan
bir de sen misin canımı yakan ?

Arafta gün sayılmaz, günler ki
Karanlık, kan akıtmaz
Tat tuz bırakmaz, şenliğimde
Dokunmak uzak, sevmek beyhude
Bir zenbille iner, kuklalar

Bal olur dökülür, dilimde ismin
Karıncalar üşüşür, bir şenlik var
Kuşlar çalı taşırlar, yuva kurarlar
Ahengi sensin baharın, yazın..

Gitti küstü gözlerim kısık ışığa
Sabah sen gittin ben bittim yeniden
İçerisi kaynıyor yanıyor beyaz ten
Kuşlar asılıyor kanatlarından
İstemem gelme vurma o kapıya
Saatler yarım tütünler tam

bir gün doğar iki kaşının arasından
aylarca sürer, an dediğin..