Salih Karagöz Şiirleri - Şair Salih Karagöz

Bir bankta emziririm körpe düşlerimi
Büyür gözlerimde soğuk geceler
İlmek ilmek örer karanlıklar yüzümü
Bir direniştir sevmek, bir meydan okumadır aşk
Ölmedim sevdiğim yine ölmedim..

Akşam olur, yıldızlardan düşer gözlerin
Aydınlanır ay, susar geceler
Korkar, sakındığımız gizli yanları denizlerin
Uzanır bir el tutar yükselen aşkımızı
Güzel dileklerle gelir, beklenen o gün

Gözlerimden nehirler geçer
ıslanır güllerim
ben ağlamayı bilmezdim
ne de çabuk öğrettin..

Şiirlerimi sana yazdım
Hasretle karıştırıp
Üstüne eklediğim her sözcük
Bil ki hüzün

İplere serdim deli gönlümü
Çarşaf çarşaf
Hafif bir yel esti
Önce gözlerin döküldü
Sonra ellerin
Savurdukça hoyrat rüzgarlar

En güçlü yanıdır , sevmek insanın
Ağaca su yürür , açar dalların
Gözlerinden bakınır , gelir baharın
Bir sevmek bir ömre bedeldir derler

Soldu akşamın rengi, toplandı rüzgâr
Kızardı düştü bir yaprak gözlerimden
Cesaretimi topladım, dinlemek ister misin ?

Şu kutuplardaki günler gibi
Uzun uzadıya bi sevsen beni..

Biz ayrıydık
Apayrı

Seviyorsan rüzgâr senin
Eğil altından tüm dertlerin
Gölgeler bahçene dadanır
İçi talan dışı talan, boşver gitsin

Gömleğini sıyırdı tepede güneş
Yakıp kavuruyor o hatıralar
Kalbime küstü bütün bedenim
Taş olsa çatlardı, bu nasıl sevmek ?