Salih Karagöz Şiirleri - Şair Salih Karagöz

Bir gün geçersem kapından
Bil ki çaresiz
Bil ki kayıp
Bil ki garip
Bil ki anlamını arıyor
Bu şehir

Kim demiş sevgiler
azalır diye
Kopardıkça güçlenir
Senlerim

Bıçak vurdum, kesmedi
ipimi
savruldum laf anlamaz
rüzgârlarda ben
bir tutar dalım var
boynumda

Bazen denizlerde
Bazen derin çölde
Bazen gözlerinde
Dökülürüm tane tane

Telime kan düştü, kar yerine
ömrümü mızrap yaralar geçer
vurmayın dalıma gönlüm işitmez
sağırdır gidenler, dönmez geriye

Uzansam kapına boylu boyunca
bir kahve içimlik
vaktini alsam
gözlerin yaralasa,
ellerin sarsa
yaralarımı

Bir Leyla'ya gölge olur, kurduğum düşler
Serin bir yaz günü gömerler beni..

Doğarken ağladı her insan
Bir ben gülüyordum

Seni ne kadar sevdiğimi

Düşün istersen..

Yokladı hafiften kalbimi rüzgâr
Dökülmüştü güller yapraklarından
İçimi hüzün kapladı, dilimi şiir
Seni anıyorum, duyuyor musun ?

öz canıma kıyamadım
eller verip el almadım
bağrıma ben taş basarım
de get eller alsın seni...