Seviyorsan rüzgâr senin
Eğil altından tüm dertlerin
Gölgeler bahçene dadanır
İçi talan dışı talan, boşver gitsin
Gömleğini sıyırdı tepede güneş
Yakıp kavuruyor o hatıralar
Kalbime küstü bütün bedenim
Taş olsa çatlardı, bu nasıl sevmek ?
Sonra büyüdük
su akarken serpildik
karlar yağarken titredik
bir ayağımız giyinik
kızaklar çektik
Kalp yorulur derdine
gelme hiç, sevmek aslında bahane
tozuna bulandığın gün soluyor
ömrümden geçiyorsun, izin kalıyor
ben sana canım diyorum, canansın diyorum sen,
Darlanır vakitlerim , kapanır kapılar
Göz göz düşer , açık yaralar
Dokunsan ne fayda , merhem mi sende
Yetişin ne olur , canım yanıyor
Ben pek anlatamam uzun uzadıya
Ağacı, kuşu, denizleri severim
Günbatımlarında sahili, yakamozları
Ve en çok da dolu dolu o gözlerini
El eleyken geçmişi, geleceği, hatta kışları
Derdiyle, kederiyle hayatı severim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!