Salih Karagöz Şiirleri - Şair Salih Karagöz

Kışlık çoraplarını yazın, yazlık çoraplarını kışın alırdı
Ah be Hüseyin ..
Evlenirim bir gün derdi
Eskilerin eski kaldı, değmedi be

Sevdiğim senle ben
Ayrı dünyaların insanlarıyız
Konuşma sus lütfen
İçimde bir yıkım var
Günden güne büyüyen

Bir uğultu kopuyor
Sabah aydınlığında
Cadde ve sokaklar pırıl pırıl

Üstümden gökyüzü geçiyor, içimden sen
Sevinçten deliye dönmüş bahçemde güller
Bir bağı besliyor, ıslak ayakların
İçimde sen varsın,
dışarda ölümcül çöller..

Bir yangın başlatır
Seven yüreğim
Denizleri döksem

Söndürmez inan..

Tanıdığım en cahil insanlar paralarıyla ve makamlarıyla konuşanlardı..
Dedi yazar ve ekledi ;
Halbuki bilginlerin henüz konuştuklarını duymadım..

Denizim sen diye fısıldar
kıyılarıma
aklımı alır ıslak
bakışların..

Bu gece yağmur var
Sokaklarımda
Islak bir hayalet
Bekliyor beni
Maziyi kapmış
Tırnaklarında

Ve sustu o güzelim gün
O gümüş sırtlı kargalar
Döndü ağaçlara yeniden
Cıvıltılı serçeler
Sürünen ışıkları toplayıp
Akşam konuştu

Neyin var dedi
Usulca
Yaprak hafifliğinde
Yokladım sarkık ceplerini
Ceketimin
En dipteydi