İçimde susuzluk içimde ölüm
savurulur her yana tozlarım benim
bir yolcu olmuşum aşkın elinde
sönmeden yanar közlerim benim
İçimde yıkılır taş binalar
Meydanlara sığmaz yıkıntılarım
Bir damla suya muhtaçtır, o nazlı güller
Kurur sevgiye akan kollarım benim ..
Kıyılardan yükselen
Şu deniz kuşları
Çırpınıp yuva eder taşları
Mavi bir pencere
Açıp denizlere
Seslenirler hep birlikte
Öyle bir dağbaşı kuş uçmuyor
Kalbim elimde sanki atmıyor
Bir tipi esiyor göz görmüyor
Feryadım o yare varmıyor yine
Bir yalnızlık ki köz tütüyor
Ada sakini rüzgârlarım var
çubuk tütsülere üflenir, kokun
bir sevda denize düşer, tatlı gülüşünde
aşk sarhoşudur, sahilde martılar
Aşkın en yalın haliydi bu gönlün sefaleti
D haliydi benlikten geçmeler
E haliyle sevmeler çoşmuştu
Ve bir haller olmuştu gece ve gündüze
Bu dünya aynı değil
Mavi sular dökülüyor, yaralarımdan
Denizleri içtim, içim yanıyor
Gözlerinde susuz kaldım sevgili
Aşkın serab imiş, ben ise mecnûn..
Bir hayale tutunurum
Neyim var ki senden başka
Bir eğrelti bir bulutum
Neyim var ki senden başka
İşte yangınlar bendedir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!