Salih Karagöz Şiirleri - Şair Salih Karagöz

Yorgun bir koltuğa düşer bedenim
kâh aklıma gelirsin, kâh gelmezsin
gözlerim su içer avuçlarından
unutur çırpınmayı kalp dediğin

Yürüyelim
karıncalar vadisine
bir Eylül güneşi alalım
sırtımıza
korkmadan söyleyelim
bir buğday tanesi için

Yürüyelim
karıncalar vadisine
bir Eylül güneşi
alalım sırtımıza..

Yürüyelim
karıncalar vadisine
bir Eylül güneşi alalım sırtımıza
korkmadan söyleyelim
bir buğday tanesi için bunca kavgalar

Kapkara bir hüzünle yıka o saçlarını
kurula güngörmemiş güneşler ile
akıt gözyaşlarını taşsın denizler
sevmek bize aittir, kavuşmak değil..

Gözlerin derin
Gözlerin uçurum
Tutamazsın
Uçarım
Kelebeğim

Bilemem ben geceleri
Soramam
Islaktı kaldırımlar
Korkutur
Gözlerimi
Yansıyan gölgeler

Aşka hudut çizmek kimin haddine !
Kimdir söyleyin, sevgiyi körelten ?
Kimdir o özgür insan ?
Kalbini balçıkla sıvayıp,

tek ayağıyla zıplayıp duran..

Kalbime düşen bir çift göz, bir buseydi tarifsiz
serinliği akşam üzeri, betimsiz..
hangi şehirde yanar ışıklarım, bilinmez
sensiz, kimsesiz ..

Kimsin sen ?
Gözlerime girmeyen uyku mu ?