Kapat ışıkları, perdeleri çek
Karanlıkta saklansın, dinmeyen sızım
İnsanı kör eder delice sevmek
Ne gündüz ne gece,
göremiyorum ..
Karanlığa adım attı
ay yağıyor görkemli geceden
tutam tutam yıldız geçiyor
kurak yalnızlığımdan
dili tutkun, manası kayıp hikayemin
hayır bilmiyorsun
Yağmur kırıklarını topluyordu gün
İçiyordu kahvesini , aşktan geçenler
Bir uğultu koptu , denizin üstünden
Sevmeyenler taşa döndü ,
görüyor musun ?
Bir gün terk eder bizi o yalanlar
Bir yokluğun, bir ben kalırız o son durakta
Ne beklenen gelir ne o mutluluk
Güzel bir hayali özler gözlerim..
Döküldü ışıklar
Özlüyor insan, savrulan alevleri
Yok işte kalmadı, dağıldı küller
Yine rüzgârlar ah rüzgârlar
Dağıttılar, esiyor denizler
Gözlerin buğulu, gözlerin karanlık
bir yanıma ay vuruyor, diğer yanım kayıp
gözlerin sitemkâr, gözlerin derin
bir elime aşk düşüyor, diğer elim sanık
Yağmurdum
Çise çise düşüyordum
Avuçlarına
Dokunmaya kıyamadım
Kirpiklerine
Şiir gibiydim
Bir tutam yasemen döktü denizler
ay saçıldı, parlak saçlarından
karanlık gecemi böldü yıldızlar
buna sevmek demeyelim, gücenir aşklar..
Sevme içimdeki gül bahçelerimi
Dokunma dalıma, goncalarıma
Bir sevmek günlerce ölmek demektir
Yaşamayı seçtim, gücenme sakın..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!