Bir of çeksen
Karşında yıkılır kalırım.
Dağ olsam parcalanırım.
Bir ahına dağılırım.
Bir gülümsesen
Ağlamakla geçmez yaralar.
Bunu çocuklar bile bilir.
Zamanla düzelmez hatalar.
Alışkanlık haline gelir.
Tenimde dövdüğün yaralar,
Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş... Yalan.
Yalnızlık insana bildiğini unutturur inan.
Bir kere bağımlı oldu mu insan,
Yoksunlukta unufak olur inan.
Doğruluğundan yalan çıkar,
Gonca güller açmalı
bebekler büyümeli
ve sevenler kavuşmalı
Hiçbir aşk yarım kalmamalı.
Yalanlar susmalı
Zamanı geldiğinde
Aklını alırım
Kalbimi veririm
Aşk böyle bir devinim.
Fırsatını bulduğumda
Yokluğunda yine
Damlatıyor damım
Buz gibi evim ocağım
Anlamıyorum yazda mıyım ayazda mıyım?
Yokluğunda yine
Sözünün bittiği yerde
Özüm kırık,
Özrün büyük,
Gözüm gözlerinde
Ve;
Susuşun kulağıma yük.
Gam'zedeydim senden önce.
Gamzeme dövmeledim seni bir gece.
Yüzakım oldun esmer tenimde.
İsmin yanağımdaki çukur.
Aşkın kalbimdeki huzur.
Ayrılık görünmez kaza,
geliyorum demez.
Gelmeye görsün başa
seven üstesinden gelemez.
Ayrılık en büyük eza,
Zor olmasın.
Birkaç adımda ulaşılmalısın.
Mesafeler kısa ve gündüz tarifesinde,
elimi uzattığımda tutmalısın.
Zor olmasın.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!