Çocuktum, boyumdan büyüktü yüküm,
bir boya sandığı sırtımda,
çarşıyı ilk kez gördüm.
Dost başa düşman ayağa bakarmış,
ben ayakların arasında
ekmeğimi kazanıp bölüştüm.
Bilmem kaç evlilik yıl dönümü sonunda;
benim unutamadığım
beni unuttuysa...
Ya da beter bir kuşku:
onun da unutamadığı bir başkasıysa...
Ne hayalleri, nasıl da hevesli
istedim, bekledim, önemsedim.
Ne düşleri, nasıl da niyetli
diledim, dualadım, gözledim.
Dedim ki sevmeli;
Çok bekledim seni
zaman gözümde büyüdü.
Yazlar geçti, kışlar geçti
mevsimler elimde çürüdü.
Çok özledim seni
Ben senden
uzağa gidemem.
Bacaklarım tutmaz.
Bilirim sen de;
"gitme kal" demezsin,
yüzün olmaz.
İnsan bu ya
Damlaya damlaya yok olur.
Gündüz yaşadıklarından
Gece kahrolur.
İnsan bu ya
Delikanlı yetişti yaşına,
epeyce mezun oldu!
Zorunlu ya da gönüllü
taşımalı ya da yatılı
okullar okudu,
Güneş kuruldu
cam köşeye,
papatyalar başladı
arıları emzirmeye.
Yarasalar indi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!