Ah Allahım
sen yarattın,
Ben kimseye yaranamadım.
Kimlere kandım,
kimlere inandım.
Cehennemi aratmaz
Bir rakı sofrasında
Adap edep yanı başımızda
Gözlerin gözlerimi ağırlıyor
Musiki ağırdan başlıyor.
Mezeler masaları güzellerken
Eski filmleri izlerdik seninle
Eskitemezdik anıları
Hiç bilmediğimiz zamanların
Sanki bizdik en büyük aşıkları.
Bütün bir şehir büyütürdü sevdayı
Suya sabuna dokunayım dedim
Suyun başını tutmuşlar.
Görmeden kenardan geçeyim dedim
Kenarları tuzaklamışlar.
Tozu dumana katayım dedim.
Toprakla tohumu
taktılar birbirine,
fırın söndü,
buğday kaybetti,
ekmek kazanamadı.
Sen yine böyle
içmeden demi,
aramadan da kafayı
buldun.
Utanacak ayıbı
Aralarken gönlümü, almadın iznimi.
Bağlarken ömrümü, unuttum zihnimi.
Büyü mü efsun mu bu neyin nesi?
Kayboluyorum sende, bulamıyorum izimi.
Bir ebruda her rengiz.
Gözler sabırdan ağlamaz sanırlar.
Bilmezler ki kehribar yüreklenmiş.
Gözden düşmekten çekinen damlalar
Gönül salında küreğe geçermiş.
Elin voltasında zamanı yuvarlar,
Bir serçe kondu boş bir banka,
denize karşı durdu, yorulmuştu.
Sevgilisi geldi yanına,
koklaştılar, öpüştüler, ötüştüler,
bir kedi pençesiyle
kanadılar, uçamadılar, öldüler.
Seni özlemekten aldım cesaretimi.
Uyumak istedim önce.
Sonrasında da biraz uçmak...
Sarıp sarmaladım düşlerini,
koynumda bulunan sevmeler,
yakında dönüştürür beni.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!