Kafana takma bu aralar.
Herkeste bir algı var.
Ayrılan ayrılana, bitmez davalar,
Anlaşmalı "anlaşamayanlar" var.
Çok sevmeler filmlerde kaldı.
İnsan damlaya damlaya
yok olur.
İçindeki fırtınalar
gözlerinde yağmur olur,
her damlada bin parça olur,
toparlayamaz, toparlanamaz
Kara kara gecelerdeyim.
Karıştım herkese nicelerdeyim.
Kalabalık içinde, yalnızlığın içimde,
Belki de sadece düşümdeyim.
Ay ışığında, sokağının başında,
İnsanı ölümünden eceli,
Yalnızlığından seveni korur.
Zalim zulüm eder,
Mazlumu Allah korur.
Sadaka kazadan,
Sadakat ihanetten korur.
Sigaram henüz tütmekte
Rızama rağmen öksürtmekte
Ciğer acım, yürek sancım
Hepsi senden birer hediye.
Şişelerimin hepsi bir yerde
Gözlerim senden başkasına ama
Sen gözlerine inanamıyorsun ama
Kalbim emrindeki bir yanaşma
İncilerin dökülür sakın yanaşma.
Duyma, görme, kabul etme
O kadar ağlattın ki gözlerimi
İçimde devasa obruklar oluştu.
Kuruttun, tükettin bahçelerimi
Ormanlarım yeşili unuttu.
Bu kadarına değer miydin?
Ne kelimelerle tarif edemedi,
yüreğim özümsedi ya
kendini de ifade edemedi.
Yine bir sessizlikte,
yine bir sensizlikte,
ne dersler atlattı
Yatsam rüyalarımdasın
Uyansam dualarımdasın
Dikkatimin dağınıklığındasın.
Acıksam lokmamdasın
Doysam soframdasın
Şu gökyüzü altında
Bazı canlarız.
Ne canımız tatlıdır
ne de kolayına ağlarız.
Serttir suratımız,
dalgındır tabiatımız.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!