Her ev bir keder
ayrılık düştüyse eğer.
Ateş düştüğü yeri yakar,
yangını ayrı, enkazı ayrı beter.
Her ev bir afet,
Nerelerdesin, kimlerlesin?
Neşede misin, kederli misin?
Yine sayısız soruma,
Cevap bile olamıyor belirsizliğin.
Yine yanım yörem boş kaldı,
Saçımdaki aklar
Hepsi senin cezan
Şimdi beni kim aklar?
Nereden baksan hüsran
Neresinden baksan hüsran.
Kayıplara mı karıştın,
ayıplara mı bulaştın,
kim bilir nelere alıştın?
Sorarım ama cevabım yok.
Aç mısın tok musun,
Ben yarda kayboldum.
Kendimden kovuldum.
Kalbimden vuruldum.
Ben kavgadan yoruldum.
Kaç zamandır zamansızım.
İklimim karamsar,
bitki örtüm kıpkır saçlar,
gökyüzümde kapkara bulutlar,
içyüzümde koptu kopacak fırtınalar.
Suya hasretken
kardan adamlar var ruhumda
güneşli günlerimde
yaz uykusuna dalarlar
kışın yine yeniden uyanıp
buzdan gecelerimin
Kafana takma bu aralar.
Herkeste bir algı var.
Ayrılan ayrılana, bitmez davalar,
Anlaşmalı "anlaşamayanlar" var.
Çok sevmeler filmlerde kaldı.
İnsan damlaya damlaya
yok olur.
İçindeki fırtınalar
gözlerinde yağmur olur,
her damlada bin parça olur,
toparlayamaz, toparlanamaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!